పంచతంత్ర కథలు కేవలం పిల్లలకు పడుకునే ముందు చెప్పే చిట్టి కథలు కాదు. అవి జీవితంలోని వివిధ పరిస్థితులకు అద్దం పడతాయి. దాదాపు 3000 సంవత్సరాల క్రితం రాసిన ఈ కథలు ఇప్పటికీ ఆచరణీయంగా ఉన్నాయి. ఈరోజు మనం ఒక కథ ద్వారా పొగరు, కృతజ్ఞత లేకపోవడం ఎంత ప్రమాదకరమో, మరియు అధికారంలో ఉన్నప్పుడు మనం ఎవరిని మరచిపోకూడదో తెలుసుకుందాం.

ఒక అడవిలో ఒక సన్యాసి ఉండేవాడు. అతను చాలా దయ కలిగినవాడు, తపస్సు చేసుకుంటూ ప్రశాంతంగా జీవించేవాడు. ఒకరోజు, ఒక గద్ద ఒక చిన్న ఎలుకను పట్టుకుని ఎగురుతుండగా, సన్యాసి చూసాడు. జాలిపడి, ఆ ఎలుకను గద్ద నుంచి కాపాడాడు.

ఎలుక సన్యాసికి కృతజ్ఞతలు చెప్పింది. కానీ దానికి భయం ఉండేది. "మహారాజా, నేను ఒక చిన్న ఎలుకను. పిల్లులంటే భయం, కుక్కలంటే భయం, నాకంటే బలమైన జంతువులంటే భయం" అని చెప్పింది. సన్యాసి దయతో, "సరే, నేను నిన్ను పిల్లిగా మారుస్తాను" అని చెప్పి, ఎలుకను పిల్లిగా మార్చాడు.

పిల్లిగా మారిన ఎలుక హాయిగా తిరుగుతుండగా, దానికి కుక్కలంటే భయం పట్టుకుంది. అది మళ్ళీ సన్యాసి దగ్గరకు వెళ్లి, "మహారాజా, నాకు కుక్కలంటే భయం. నన్ను కుక్కగా మార్చండి" అని కోరింది. సన్యాసి అలాగే చేశాడు, దాన్ని కుక్కగా మార్చాడు.

కుక్కగా మారిన ఎలుక, పెద్ద పెద్ద పులులంటే భయం పట్టుకుంది. అది మళ్ళీ సన్యాసి దగ్గరకు వెళ్లి, "మహారాజా, నాకు పులులంటే భయం. నన్ను పులిగా మార్చండి" అని వేడుకుంది. సన్యాసి దయతో దాన్ని శక్తివంతమైన పులిగా మార్చాడు.

పులిగా మారిన ఎలుక అహంకారంతో విర్రవీగడం మొదలుపెట్టింది. అడవిలో దానికంటే బలమైనది ఎవరూ లేరు. అది అన్ని జంతువులను భయపెట్టేది. చివరికి, అది తనను పులిగా మార్చిన సన్యాసిని కూడా తక్కువగా చూడటం మొదలుపెట్టింది. సన్యాసి శక్తిని మరచిపోయింది. అది సన్యాసి దగ్గరకు వెళ్లి, "నేను ఇప్పుడు పులిని. నాకు ఎవరంటే భయం లేదు. నువ్వు నన్ను మళ్ళీ ఎలుకగా మార్చగలవేమో అని ఒక అనుమానం అంతే!" అని పొగరుగా మాట్లాడింది.

సన్యాసి పులి అహంకారాన్ని, కృతజ్ఞత లేకపోవడాన్ని చూసి కోపంతో, "నీ కృతజ్ఞత లేని హృదయానికి ఇదే శిక్ష!" అని చెప్పి, మళ్ళీ దాన్ని చిన్న ఎలుకగా మార్చాడు. ఎలుక తన అహంకారం, కృతజ్ఞత లేకపోవడం వల్ల తిరిగి మొదటి స్థితికి వచ్చింది.

నీతిశాస్త్రం
ఈ కథలోని నీతి ఏమిటంటే - మనం ఎక్కడ నుంచి వచ్చామో, మనకు సహాయం చేసిన వారిని మర్చిపోకూడదు. కృతజ్ఞత లేకపోవడం, అహంకారం మన పతనానికి కారణం అవుతాయి. మనకు ఉన్న హోదా లేదా శక్తి శాశ్వతం కాదు, వాటిని ఇచ్చిన వారిని మర్చిపోకూడదు.

కార్పొరేట్ ప్రపంచంలో ఈ నీతి ఎంత ముఖ్యం?

• కెరీర్ లో ఎదగడం: కొందరు ఆఫీసులో ఒక చిన్న ఉద్యోగిగా మొదలుపెట్టి, పై స్థాయికి ఎదిగిన తర్వాత, తమ క్రింది స్థాయి ఉద్యోగులను లేదా తమకు సహాయం చేసిన వారిని తక్కువగా చూస్తారు. వీరు పులిగా మారిన ఎలుక లాంటివారు.
• మెంటార్లు, సహాయం చేసినవారు: మనకు కెరీర్ లో ఎదగడానికి మార్గదర్శనం చేసిన వారిని, లేదా కష్ట సమయాల్లో సహాయం చేసిన వారిని ఉన్నత స్థానానికి వెళ్ళిన తర్వాత మర్చిపోవడం.
• అహంకారం: అధికారంలోకి రాగానే అహంకారంతో వ్యవహరించడం. తానే గొప్ప అనుకోవడం. ఇది సన్యాసిని మర్చిపోయిన పులి లాంటిది. అధికారంలోకి రాగానే ఆ సన్యాసి (బాస్, CEO లేదా పరిస్థితులు) ఎప్పుడైనా మనల్ని మళ్ళీ ఎలుకగా మార్చవచ్చని గుర్తుంచుకోవాలి.
• పొగరుతో మాట్లాడటం: సహోద్యోగులతో, క్రింది స్థాయి ఉద్యోగులతో పొగరుగా మాట్లాడటం. ఇది మన గౌరవాన్ని తగ్గిస్తుంది.

వ్యక్తిగత జీవితంలో ఒక ఉదాహరణ:
కష్ట సమయాల్లో మనకు సహాయం చేసిన స్నేహితులు లేదా బంధువులను, మనం ధనవంతులు అయిన తర్వాత లేదా జీవితంలో స్థిరపడిన తర్వాత తక్కువగా చూడటం లేదా మర్చిపోవడం. ఇది ఆ పులి చేసిన పెద్ద తప్పు. మనకు మళ్ళీ ఎప్పుడైనా వారి సహాయం అవసరం కావచ్చు.

ఆ పాపం ఎలుక, పులిగా మారిన తర్వాత తనను పులిగా మార్చిన సన్యాసిని మర్చిపోయి, పొగరుగా మాట్లాడింది. చివరికి మళ్ళీ ఎలుక అయిపోయింది. ఈరోజుల్లో ఆఫీసులో కూడా చాలామంది 'ఎలుక' లాగా కెరీర్ మొదలుపెట్టి, కొంచెం పై స్థాయికి రాగానే 'పులి' లాగా గంతులు వేస్తారు.తమకు ఉద్యోగం ఇచ్చిన వాళ్ళని, సహాయం చేసిన వాళ్ళని, సలహా ఇచ్చిన వాళ్ళని మర్చిపోయి, పొగరుగా మాట్లాడతారు. కానీ గుర్తుంచుకోండి, ఆఫీసులో కూడా ఒక 'సన్యాసి' ఉంటాడు సుమా! ఆ బాస్, లేదా ఆ HR, లేదా ఆ పరిస్థితులు... ఎప్పుడైనా మీరు వేసే 'పులి గంతులు' ఆపి, మళ్ళీ 'ఎలుక' గా మార్చగలరు కాబట్టి, ఆఫీసులో అయినా, జీవితంలో అయినా... పొగరు తగ్గించి, కృతజ్ఞతగా ఉందాం. లేకపోతే... 'ఎలుక' గతే పడుతుందెమో ?