మా ప్రెసిడెంట్ గారితో పెట్టుకుంటే అంతే! - Boya Mahesh

Maa president garitho pettukunte anthe

మా అపార్ట్‌మెంట్ పేరు “సౌభాగ్య రెసిడెన్సీ.”

ఆ పేరు పెట్టిన బిల్డర్‌కు ఒకసారి సన్మానం చేయాలని నాకు ఎప్పటినుంచో కోరిక.

ఎందుకంటే

అక్కడ సౌభాగ్యం ఉందో లేదో తెలియదు గానీ…

సమస్యలకు మాత్రం కొదవ లేదు!

మూడు బ్లాకులు.
నూటికి పైగా కుటుంబాలు.
మూడు లిఫ్టులు.
మూడు వాటర్ ట్యాంకులు.
ఒక అసోసియేషన్.

కానీ—

అభిప్రాయాలు మాత్రం అనంతం!

ఈ చిన్న రాజ్యానికి ప్రెసిడెంట్ వసుంధర.

ఆమెకు ఒక చెడ్డ అలవాటు ఉంది.

ఏ పని తీసుకున్నా సీరియస్‌గా చేస్తుంది!

“మన అపార్ట్‌మెంట్… మన బాధ్యత” అనేది ఆమె సిద్ధాంతం.

మిగతా రెసిడెంట్స్ సిద్ధాంతం కొంచెం వేరు.

“మన అపార్ట్‌మెంట్… ప్రెసిడెంట్ బాధ్యత!”

ఒకరోజు ఉదయం ఆరు గంటలకు ఫోన్ మోగింది.

“మేడమ్! A-బ్లాక్‌లో నీళ్లు రావడం లేదు!”

వసుంధర కళ్లు తెరిచింది.

పక్కనే పడుకున్న భర్త రఘురాం అడిగాడు.

“ఎవరు?”

“నీళ్లు రావడం లేదట.”

“ఆరు గంటలకే?”

“నీళ్లకు office timings ఉండవు కదండీ!”

అని లేచింది.

అప్పటికే WhatsApp గ్రూపులో—

NO WATER IN A BLOCK.

దాని కింద—

Same here.

మూడో మెసేజ్—

Very serious problem.

నాలుగోది—

President madam please respond.

ఐదోది శేషగిరిరావు గారిది—

“I have already warned about this.”

వసుంధర భర్తను చూసింది.

“ఈయన ఎప్పుడు warn చేశారండీ?”

రఘురాం దుప్పటి ముసుగేసుకుంటూ అన్నాడు—

“నాకు తెలిసి ఆయన పుట్టినప్పటి నుంచి warn చేస్తూనే ఉన్నారు!”

వసుంధర మోటార్ రూమ్ దగ్గరకు వెళ్లింది.

వాచ్‌మన్ ఏసోబు అక్కడ నిలబడి ఉన్నాడు.

“మోటార్ ఎందుకు ఆగింది?”

“తెలియదు మేడమ్.”

“చూశావా?”

“చూశాను మేడమ్.”

“ఏమైంది?”

“మోటార్ తిరగడం లేదు.”

“Switch చూశావా?”

“చూశాను.”

“ON చేశావా?”

“లేదు మేడమ్.”

“ఎందుకు?”

ఏసోబు చాలా అమాయకంగా—

“ఏమైనా అవుతుందేమోనని!”

వసుంధర రెండు సెకన్లు అతని ముఖం చూసింది.

“ఏసోబూ…”

“మేడమ్?”

“నువ్వు ఇలాగే జాగ్రత్తగా ఉంటే మన అపార్ట్‌మెంట్‌లో ఏ వస్తువూ పనిచేయదు. అప్పుడు రిపేర్ ఖర్చు కూడా ఉండదు!”

ఏసోబు నవ్వేశాడు.

MCB ట్రిప్ అయిందని తెలిసింది.

ఎలక్ట్రీషియన్ వచ్చాడు.

పది నిమిషాల్లో నీళ్లు వచ్చాయి.

వసుంధర గ్రూపులో పెట్టింది—

“Water supply restored.”

అంతే!

అప్పటివరకు యాభై మెసేజ్‌లతో హోరెత్తిన గ్రూపు—

ఒక్కసారిగా మూగబోయింది.

వసుంధర ఇంటికి వచ్చింది.

రఘురాం కాఫీ ఇచ్చాడు.

“Problem solved?”

“Solved.”

“ఎవరైనా thanks చెప్పారా?”

“లేదు.”

“అయితే నువ్వెందుకు ఇంత కష్టపడుతున్నావు?”

వసుంధర కాఫీ తీసుకుంటూ—

“సమస్య ఉన్నంతవరకు నేను President అండీ…
సమస్య తీరాక నేను కూడా residentనే!”

కొన్ని రోజుల తర్వాత పార్కింగ్ దగ్గర యుద్ధం మొదలైంది.

B-203 వేణు కారు, B-204 భాస్కర్ పార్కింగ్‌లో ఉంది.

భాస్కర్ ఫోటో తీసి WhatsAppలో పెట్టాడు.

“WHO PARKED THIS CAR IN MY SLOT?”

వేణు:

“Only ten minutes sir.”

భాస్కర్:

“It is not about ten minutes. It is about discipline.”

వేణు:

“Don't teach me discipline.”

అప్పటివరకు ఆ గొడవతో ఎలాంటి సంబంధం లేని C-305 శేషగిరిరావు రంగప్రవేశం చేశారు.

“Gentlemen, please maintain decorum.”

దాని కింద ఇంకొకరు—

“Exactly!”

మరొకరు—

“This is what I have been saying for the last two years.”

వసుంధర అక్కడికి వచ్చింది.

“వేణు గారూ, కారు తీసేయండి. భాస్కర్ గారూ, పొరపాటు జరిగింది. వదిలేయండి.”

భాస్కర్ మండిపడ్డాడు.

“మేడమ్! ఇది కారు విషయం కాదు. ఇది self-respect విషయం!”

వసుంధర ప్రశాంతంగా—

“అర్థమైంది సార్.”

“ఏమర్థమైంది?”

“పార్కింగ్ slot చిన్నదే సార్… అందులో కారు మాత్రమే పెట్టాలి. Self-respect, ego అన్నీ పెడితే చోటు సరిపోదు!”

చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు నవ్వేశారు.

భాస్కర్ కూడా నవ్వకుండా ఉండలేకపోయాడు.

అసలు పరీక్ష ఆ తర్వాత వచ్చింది.

Maintenance పెంపు.

కరెంట్ బిల్లు పెరిగింది.

సెక్యూరిటీ జీతాలు పెరిగాయి.

ట్యాంకర్ రేట్లు పెరిగాయి.

లిఫ్ట్ AMC పెరిగింది.

కమిటీ మీటింగ్ పెట్టారు.

ట్రెజరర్ అరగంట లెక్కలు చెప్పాడు.

అన్నీ విన్న శేషగిరిరావు గారు ఒక్క మాటలో పరిష్కారం చెప్పారు.

“Maintenance పెంచాల్సిన అవసరం లేదు. Expenditure తగ్గించండి.”

వసుంధర అడిగింది.

“ఎక్కడ తగ్గిద్దాం సార్?”

“అది మీరు చూడాలి.”

“Security ఒకరిని తగ్గిద్దామా?”

“వద్దు మేడమ్! Safety first.”

“Housekeeping?”

“అసలు కుదరదు. Cleanliness important.”

“Lift AMC?”

“Risk తీసుకోకూడదు.”

“Water tankers?”

“నీళ్లు లేకుండా ఎలా?”

వసుంధర కాసేపు ఆయనవైపు చూసింది.

“అన్నీ అలాగే ఉంచి expenditure ఎలా తగ్గించాలి సార్?”

శేషగిరిరావు గారు చాలా సీరియస్‌గా—

“అది మీరు ఆలోచించాలి మేడమ్. అందుకే మిమ్మల్ని President చేశాం!”

హాల్లో నవ్వులు.

వసుంధర చేతులు జోడించింది.

“President పదవితో పాటు అక్షయపాత్ర కూడా ఇస్తారని ఎన్నికలప్పుడు చెప్పలేదు సార్!”

ఇక మా apartment WhatsApp group ఒక ప్రత్యేక విశ్వవిద్యాలయం.

ఉదయం 5:30కి—

🌹 GOOD MORNING 🌹

5:45కి—

“ఈ ఆకును పరగడుపున తింటే 100 సంవత్సరాలు ఆరోగ్యంగా ఉంటారు.”

6:10కి—

“Forward this to 11 people. Good news will come today.”

వాటికి ఎవ్వరూ objection పెట్టరు.

కానీ Secretary ఒకరోజు—

“Tomorrow municipal water supply may be interrupted.”

అని పెట్టాడు.

అంతే!

“Why?”

“How long?”

“Why sudden?”

“Why no prior intimation?”

“Management should plan properly.”

చివరగా శేషగిరిరావు—

“President should anticipate these things.”

వసుంధర ఫోన్ పక్కన పెట్టింది.

రఘురాం అడిగాడు.

“ఏమైంది?”

“Municipality వాళ్లు నీళ్లు ఎప్పుడు ఆపుతారో నేను ముందే తెలుసుకోవాలట.”

“ఎలా?”

“అదే ఆలోచిస్తున్నాను.”

“ఏమైనా idea వచ్చిందా?”

“వచ్చింది.”

“ఏంటి?”

“President పదవి అయిపోయాక జ్యోతిష్యం నేర్చుకుంటాను. రెండింట్లోనూ భవిష్యత్తే చెప్పాలి!”

రఘురాం నవ్వుతూ—

“ఒక difference ఉంది.”

“ఏంటి?”

“జ్యోతిష్కుడు చెప్పింది తప్పయితే మళ్లీ అతని దగ్గరకు వెళ్లరు.”

“President?”

“President చెప్పింది తప్పయితే WhatsAppలో పెట్టేస్తారు!”

ఒకరోజు లిఫ్ట్ ఆగిపోయింది.

ఐదో అంతస్తు మూర్తిగారు ఫోన్ చేశారు.

“మేడమ్! Lift is not working.”

“Technician వస్తున్నారు సార్.”

“ఎంతసేపు?”

“Half an hour.”

“అప్పటివరకు మేమేం చేయాలి?”

“మీరు ఇప్పుడు ఎక్కడున్నారు సార్?”

“Third floor.”

వసుంధర కాసేపు ఆగి—

“ఇంకో మూడు floors దిగితే మీ సమస్య lift technician కంటే ముందే solve అవుతుంది సార్!”

ఫోన్ అవతల రెండు సెకన్లు నిశ్శబ్దం.

తర్వాత మూర్తిగారే నవ్వేశారు.

చివరకు AGM వచ్చింది.

నూటికి పైగా flats.

అందరికీ పది రోజుల ముందే notice.

Meetingకి వచ్చినవాళ్లు—

పద్దెనిమిది మంది.

అందులో committee members ఆరుగురు.

మిగిలినవాళ్లు?

“Busy.”

AGM ప్రశాంతంగా పూర్తయింది.

Accounts approve చేశారు.

కొన్ని నిర్ణయాలు తీసుకున్నారు.

మరుసటి రోజు ఉదయం WhatsAppలో—

“Who authorised this decision?”

“Residents were not consulted.”

“This is not democratic.”

వసుంధర reply ఇచ్చింది.

“Sir, AGM notice was circulated ten days ago. You could have attended.”

అవతలి వ్యక్తి:

“I was busy.”

“Okay sir.”

“But I strongly object.”

వసుంధర ఫోన్ చూసి నవ్వింది.

రఘురాం అడిగాడు.

“ఎందుకు నవ్వుతున్నావు?”

“ప్రజాస్వామ్యానికి కొత్త definition దొరికింది.”

“ఏంటి?”

“Meetingకి రాకపోవడం వ్యక్తిగత హక్కు…
Meeting
లో తీసుకున్న decisionని oppose చేయడం ప్రాథమిక హక్కు!”

రెండేళ్లు గడిచిపోయాయి.

వసుంధర నిర్ణయం తీసుకుంది.

ఇక చాలు.

WhatsAppలో మెసేజ్ పెట్టింది.

“Dear Residents, my term as President is completing. I do not wish to continue for another term. Interested residents may kindly come forward.”

ఐదు నిమిషాలు…

నిశ్శబ్దం.

పది నిమిషాలు…

నిశ్శబ్దం.

అరగంట…

ఒక్క nomination లేదు.

గంట తర్వాత మొదటి మెసేజ్ వచ్చింది.

“Vasundhara madam should continue.”

వెంటనే—

“I second.”

“She is sincere and hardworking.”

“We need her services.”

“Unanimously continue madam.”

చివరగా శేషగిరిరావు గారు—

“My full support to Vasundhara madam.”

వసుంధర ఆశ్చర్యంగా భర్తవైపు చూసింది.

“చూశారా? రెండేళ్ల తర్వాత నా విలువ తెలిసింది!”

రఘురాం పేపర్ నుంచి తలెత్తకుండా—

“అంత emotional అవ్వకు.”

“ఎందుకు?”

“నీ విలువ తెలిసిందో లేదో నాకు తెలియదు…
ఆ పదవి తీసుకోవడానికి ఇంకెవ్వరూ ముందుకు రావడం లేదని మాత్రం అందరికీ తెలిసింది!”

వసుంధర చేతిలో ఉన్న cushion ఆయన మీదకు విసిరింది.

ఆదివారం General Body meeting.

Secretary ప్రకటించాడు.

“Since no other nomination has been received, Smt. Vasundhara garu is unanimously re-elected as President.”

చప్పట్లు మార్మోగాయి.

ఏసోబు పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు.

“Congratulations మేడమ్!”

వసుంధర వాడివైపు చూసింది.

“ఏసోబూ…”

“మేడమ్?”

“Congratulations కాదురా… condolences చెప్పు!”

హాల్ మొత్తం నవ్వులతో నిండిపోయింది.

రఘురాం కూడా నవ్వాడు.

వసుంధర కూడా నవ్వింది.

ఆ నవ్వులో రెండేళ్ల అలసట ఉంది.

ఎన్నో ఉదయాల phone calls ఉన్నాయి.

నీళ్ల కోసం తిరిగిన రోజులు ఉన్నాయి.

లిఫ్ట్ complaints ఉన్నాయి.

Parking గొడవలు ఉన్నాయి.

Accounts మీద అనుమానాలు ఉన్నాయి.

చేయని తప్పులకు విన్న మాటలూ ఉన్నాయి.

అయినా…

ఆమెకు ఎవరి మీదా కోపం లేదు.

ఎందుకంటే—

నీళ్ల కోసం గొడవపడే పక్కింటి ఆంటీనే జ్వరం వస్తే కాఫీ తెచ్చి ఇస్తుంది.

Parking కోసం వాదించిన అంకులే అర్ధరాత్రి hospitalకి వెళ్లాల్సి వస్తే తన car తీస్తాడు.

AGMకి రాని వ్యక్తే పండుగ ఏర్పాట్లప్పుడు ముందుంటాడు.

WhatsAppలో రోజూ complaint చేసే వ్యక్తే అవసరం వచ్చినప్పుడు “మన apartment” అంటూ ముందుకొస్తాడు.

అప్పుడు వసుంధరకు అనిపించింది—

కలిసి ఉండటం అంటే గొడవలు లేకపోవడం కాదు.
గొడవపడ్డా… అవసరమైనప్పుడు ఒకరికొకరు నిలబడటం.

అంతలో—

టింగ్!

WhatsAppలో కొత్త message.

“President madam, C-Block terrace light is ON in daytime. Current is being wasted. Please take immediate action.”

వసుంధర పైకి చూసింది.

“దేవుడా! మళ్లీ మొదలెట్టారా?”

ఏసోబు అడిగాడు.

“ఏమైంది మేడమ్?”

వసుంధర తాళాల గుత్తి తీసుకుని లేచింది.

“ఏం లేదురా…”

తలుపు దగ్గర ఆగి వెనక్కి తిరిగి అందరినీ చూసింది.

చిన్నగా నవ్వింది.

“ఇంటర్వెల్‌లో resignation ఇచ్చాను…
క్లైమాక్స్‌లో మళ్లీ President చేశారు…
ఇప్పుడు sequel మొదలైంది. పద!”

అందరూ మరోసారి నవ్వేశారు.

వసుంధర, ఏసోబు బయటకు నడిచారు.

వెనక నుంచి శేషగిరిరావు గారి గొంతు వినిపించింది—

“Madam! ఒక చిన్న suggestion…”

వసుంధర వెనక్కి తిరగకుండానే అరిచింది—

“శేషగిరిరావు గారూ… suggestion అయితే WhatsAppలో పెట్టండి.
చేయాల్సిన పని అయితే నాతో రండి!”

ఒక్కసారిగా హాల్ నిశ్శబ్దం.

శేషగిరిరావు నెమ్మదిగా కుర్చీలో కూర్చున్నారు.

రఘురాం నవ్వుతూ అన్నాడు—

“అదీ… మా President!”

— శుభం —

సలహా ఇవ్వడానికి ఒక్క నిమిషం చాలు.
బాధ్యత తీసుకోవడానికి మాత్రం మనసు కావాలి.

మరిన్ని కథలు

Pay back to society
పే బేక్ టు సొసైటీ
- కామేశ్వర రావు రాపాక
Dharmanna dharmasatram
ధర్మన్న ధర్మ సత్రం.
- డా. బెల్లంకొండ నాగేశ్వరరావు.
Nisshbda Atidhi
నిశ్శబ్ద అతిథి
- డా: సి.హెచ్. ప్రతాప్
Jalayagnam
జలయజ్ఞం
- జీడిగుంట నరసింహ మూర్తి
Cheppani maata
చెప్పని మాట
- గవాస్కర్
Todokarundina ade bhagyamu
తోడు ఒక్కరున్నా అదే భాగ్యము!
- బొల్లిముంత వెంకట రమణా రావు
Nalakoobara manigreevulu
నలకూబర మణిగ్రీవులు.
- డా. బెల్లంకొండ నాగేశ్వరరావు.