రాత్రి పది గంటలు. ఊరిలో విద్యుత్ లేకపోవడంతో ప్రతి ఇంటిలో చీకటి నెలకొంది. చిన్న పిల్లలు భయపడుతుంటే, పెద్దవాళ్లు లాంతర్లు వెలిగించారు. కానీ రమేష్ ఇంట్లో మాత్రం ఒక చిన్న నూనె దీపం మాత్రమే ఉంది.
రమేష్ తల్లి అనారోగ్యంతో మంచం మీద ఉంది. ఇంట్లో డబ్బులేమీ లేవు. కష్టపడి పని చేసే రమేష్, ఆ రోజు జీతం రాలేదు. అయినా తన తల్లిని ఆదుకునే శక్తి తనలో ఉందని నమ్ముకున్నాడు.
ఆ సమయంలో ఆయన పొరుగింటి చిన్న అమ్మాయి ఏడుస్తూ వచ్చింది. "అన్నా, మా ఇంట్లో దీపం ఆరిపోయింది, అమ్మ గాయపడింది... ఒక్క దీపం ఇవ్వగలవా?" అని వేడుకుంది.
రమేష్ ఒక్కసారిగా గందరగోళంలో పడ్డాడు. తన ఇంట్లో ఉన్నది ఒక్క దీపమే. దానిని ఇస్తే తల్లి చీకట్లో ఉంటుంది. కానీ ఆ చిన్నారి కన్నీళ్లు చూసి, ఒక్క క్షణం ఆలోచించి, ఆ చివరి దీపాన్ని ఆమె చేతిలో పెట్టేశాడు.
తల్లి మెల్లగా అన్నది –
“బిడ్డా, నువ్వు ఒక ఇంటిని కాపాడావు. దీపం వెలుతురు పంచుకోవడమే అసలైన మనసు.”
ఆ మాటలు రమేష్ హృదయంలో ఒక వెలుగు వెలిగించాయి. ఆ రాత్రి మొత్తం చీకట్లో గడిపినా, అతనికి హృదయంలో మాత్రం వెలుగు నిండిపోయింది.
