ప్రస్తుతం హైదరాబాద్ శివార్లలోని ఆధునిక ఐటీ కారిడార్‌లో రామకృష్ణ అనే పేరుపొందిన పారిశ్రామికవేత్త నివసిస్తున్నాడు. ఆయన వేల కోట్ల విలువైన ఆస్తులకు, అత్యంత అత్యాధునిక సాంకేతికతతో కూడిన భవనాలకు అధిపతి. ఆయన జీవితం విలాసాలకు, సౌకర్యాలకు నిదర్శనంగా కనిపిస్తుంది. విశాలమైన ఆయన గ్యారేజీలో విదేశాల నుండి దిగుమతి చేసుకున్న ఖరీదైన లగ్జరీ కార్లు ఎప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటాయి. అంతేకాక, ఆయన ఇంట్లో పెంచుకునే కుక్కలకు సైతం ప్రత్యేకంగా శీతలీకరణ చేసిన గదులు ఉన్నాయి. రామకృష్ణ నిరంతరం తన అపారమైన సంపద గురించి, వ్యాపారంలో తాను సాధించిన విజయాల గురించి సామాజిక మాధ్యమాలలోనూ, ముఖ్యమైన వ్యాపార సమావేశాలలోనూ గర్వంగా చెప్పుకుంటూ ఉంటాడు.

రామకృష్ణ కొడుకు రాహుల్, విదేశాల్లోని ప్రతిష్టాత్మక యూనివర్సిటీలో మేనేజ్‌మెంట్ కోర్సు పూర్తి చేసి, వేసవి సెలవుల కోసం ఇంటికి వచ్చాడు. తన తండ్రి జీవితం ఎంత గొప్పదో, ఎంత సౌకర్యవంతమైనదో రాహుల్‌కు చూపించాలని రామకృష్ణ అనుకున్నాడు. అయితే, రాహుల్‌కు ఈ మెరుపుల జీవితంపై పెద్దగా ఆసక్తి లేదు. ఎలాగైనా తన జీవితం చాలా గొప్పదని, గ్రామీణ ప్రజలు ఎంత ఇబ్బంది పడతారో కొడుకుకు కళ్ళారా చూపాలని తండ్రి నిశ్చయించుకున్నాడు.

రామకృష్ణ ఒకరోజు, గ్రామీణ ప్రాంతాలు, చిన్న రైతులు నివసించే మారుమూల ప్రాంతాలకు రెండు రోజుల యాత్రకు ప్లాన్ చేశాడు. తండ్రీకొడుకులు ఇద్దరూ తమ లగ్జరీ ఎస్‌యూవీ కారులో బయలుదేరి, ఆ పల్లెటూళ్ల గుండా ప్రయాణించారు.

ఆ రెండు రోజులు, రామకృష్ణ పేద ప్రజల ఇళ్లను, వారి కష్టజీవితాన్ని, చిన్నపాటి ఇళ్లలో వారు ఎలా సర్దుకుపోతున్నారో కొడుకుకు వివరంగా చూపించాడు. ఆ యాత్ర తరువాత తిరిగి ఇంటికి చేరుకున్నారు. రాహుల్ ఆ పేదరికాన్ని చూసి, ప్రజలు కనీస సౌకర్యాలు లేక పడుతున్న బాధలను చూసి చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉండటం తండ్రి గమనించాడు. తన కొడుకుకు జ్ఞానోదయం అయిందని ఆయన సంతోషించాడు.

రామకృష్ణ రాహుల్‌ని అడిగాడు: "నాయనా, యాత్ర ఎలా జరిగింది? ఆ పేదరికం, కష్టాలు చూశాక ఏం అర్థమైంది?"

రాహుల్ ప్రశాంతంగా చిరునవ్వు నవ్వి, "అవును నాన్నా, మీతో చేసిన ఈ ప్రయాణం నాకు జీవితం గురించి గొప్ప విషయాలు నేర్పింది," అని సమాధానం ఇచ్చాడు.

"మరి ఆ యాత్ర నుంచి నువ్వు ముఖ్యంగా ఏం నేర్చుకున్నావు?" తండ్రి ఆత్రంగా అడిగాడు.

రాహుల్ కొంతసేపు ఆలోచించి, "చివరకు పేదవాళ్ళు ఎంత కష్టాలు పడతారో, వారి పరిస్థితి ఎంత దయనీయంగా ఉంటుందో నీకు అర్థమైంది కదా?" అన్న తండ్రి ప్రశ్నకు సమాధానంగా, "లేదు నాన్నా," అన్నాడు.

రామకృష్ణ ఆశ్చర్యంతో చూస్తుండగా, రాహుల్ వివరించడం మొదలుపెట్టాడు: "నాన్నా, మనం చూసిన ఆ ప్రజలు మనకంటే వంద రెట్లు ధనవంతులు అని నేను తెలుసుకున్నాను."

"ఏం మాట్లాడుతున్నావు రాహుల్? వాళ్ళకు కనీసం సరైన ఇల్లు కూడా లేదు!" తండ్రి అడిగాడు.

కొడుకు విడమరిచి చెప్పాడు: "మనం మన సంపదను కాపాడటానికి కేవలం రెండు పెంపుడు శునకాలను మాత్రమే పెంచుకుంటాం. కానీ వారికి వారి క్షేమ సమాచారాలను పంచుకోవడానికి పది మంది స్నేహితులు ఉన్నారు. మన ఇంటి గార్డెన్‌లో చిన్న స్విమ్మింగ్ పూల్ మాత్రమే ఉంది, కానీ వారికి ఎక్కడా అంతం లేని నదులు, చెరువులు ఉన్నాయి! మనం విదేశాల నుంచి తెచ్చిన ఖరీదైన 'ఎల్ఈడీ లైట్ల' కాంతితో రాత్రులు గడుపుతాం, కానీ వారికి ఆకాశంలో లెక్కలేనన్ని నక్షత్రాల సహజ కాంతి దేదీప్యమానంగా వెలుగునిస్తుంది. మన ఇల్లు చిన్న స్థలంలో ఉంది, కానీ వారికి కంటికి అందనంతగా విస్తరించి ఉన్న పచ్చని పొలాలు ఉన్నాయి. మనకు సేవ చేయడానికి హౌస్ కీపర్స్ ఉన్నారు, కానీ వారు ప్రజలకు సేవ చేస్తూ కీర్తిని సంపాదిస్తున్నారు. మనల్ని కాపాడటానికి పెద్ద సిమెంటు ప్రహరీ గోడలు ఉన్నాయి, కానీ వారు ఒకరితో ఒకరు ప్రేమ బంధాన్ని పెంచుకొని, అదే వారికి రక్షణ కవచంగా మలుచుకున్నారు. మనం తినే తిండిని కూడా వారి నుంచి కొనుగోలు చేస్తాం, కానీ వారు తమ చేతులతో పండించుకునేంత ఆత్మవిశ్వాసం, శక్తి కలిగి ఉన్నారు."

రాహుల్ చెప్పిన ఈ మాటలకు రామకృష్ణ పూర్తిగా కంగుతిన్నాడు. ఆయన తన కొడుకును చూసి మాట్లాడలేకపోయాడు.

చివరిగా రాహుల్ ప్రేమగా అన్నాడు: "డాడీ, నిజమైన సంపన్నులు ఎవరో, మనం ఎంత పేదవాళ్లమో నాకు చూపించినందుకు మీకు చాలా ధన్యవాదాలు!"

నిజమైన సంపద అనేది బ్యాంకు ఖాతాలో ఉన్న డబ్బు, భౌతిక ఆస్తులతో కొలవబడదు. అది మన జీవితంలో ఉన్న స్నేహబంధాలు, మనసుకున్న సంతృప్తి, మరియు ఇతరుల పట్ల మనం చూపించే నిస్వార్థ మానవత్వంలో ఉంటుంది.