అబుదాబి పాలకుడు, సుల్తాన్ అల్-నహ్యాన్, ప్రజల దృష్టిలో ఓ దైవం. అపార సంపదకు అధిపతి, ముప్పై ఆరుగురు సంతానంతో తొమ్మిది మంది భార్యలతో అతని జీవితం పరిపూర్ణంగా కనిపిస్తుంది అందరికి. ఆయన నివసించే విశాలమైన పాల రాతి రాజభవనం, లెక్కలేనంత మంది సేవకులు, భవనం ముందు వరుసకట్టి నిలిచిన విలాసవంతమైన కార్లు - ఇవన్నీ సుల్తాన్ వైభోగానికి ప్రతీకలు. కానీ ఈ వైభవమంతా ఆయనకు మనశ్శాంతిని మాత్రం కొనలేకపోయింది. ఎందుకంటే ఇంటిలోని పోరు అంత ఇంత కాదు. తొమ్మిది మంది భార్యలు ఆయనకు తొంబై రకాల కష్టాలు తెచ్చి పెడుతున్నారు ప్రతి రోజు. ఒక్కరు కూడా అనుకూలంగా లేరు. వారి మధ్య అసూయ, ద్వేషాలు నిత్యం రాజుగారి ముందు ఆటలు ఆడించేవి. ఒక భార్యను చూస్తే ఇంకో భార్యకు కళ్ళ మంట. ఒకరిపై ఒకరు చాడీలు చెప్పుకోవడం, అలిగి కూర్చోవడం, సుల్తాన్‌ను తమవైపు తిప్పుకోవడానికి నానా ప్రయత్నాలు చేయడం రోజువారీ తంతు. ఈ నిరంతర కలహాలు సుల్తాన్‌ను మానసికంగా కృంగదీశాయి. భార్యల మధ్య ఉన్న ఈ వైరం వారి సంతానంపై కూడా ప్రభావం చూపింది. తల్లుల గొడవలు పిల్లల మధ్య కూడా విభేదాలకు దారితీశాయి. కుటుంబంలో శాంతి కరువై, సుల్తాన్ తన రాజ్యాన్ని సమర్ధవంతంగా పాలించగలిగినా, తన ఇంటిని మాత్రం చక్కదిద్దుకోలేకపోయాడు. ఆయనకున్న సంపద, అధికారం, ప్రజల ఆరాధన – ఇవన్నీ భార్యల టెంపరితనం ముందు చిన్నబోయాయి. అంతఃపురంలో అంతర్గత కలహాలు, అశాంతి రోజురోజుకూ ఎక్కువవుతున్నాయని సుల్తాన్ అల్-నహ్యాన్ గ్రహించాడు. తన సంపద, అధికారం, ప్రజల ఆరాధన ఉన్నప్పటికీ, కుటుంబంలో శాంతి లేకపోవడం అతడిని తీవ్రంగా బాధిస్తోంది. ఈ సమస్యకు ఓ పరిష్కారం కనుగొనాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. సుల్తాన్ భార్యలను ఒక్క తాటిపైకి తీసుకురావడానికి ఓ వ్యూహం రచించాడు. మొదట, వారి అసూయ, ద్వేషాలకు గల మూల కారణాలను గుర్తించడానికి ప్రయత్నించాడు. ప్రతి భార్యకూ తనకంటూ ప్రత్యేక గుర్తింపు, విలువ కావాలని, ఒకరిని మించి మరొకరు రాజు దృష్టిలో పడాలని కోరుకుంటున్నారని అర్థం చేసుకున్నాడు. ఈ బలహీనతను తన అనుకూలంగా మార్చుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. సుల్తాన్ ఒక రోజు తన భార్యలందరినీ సమావేశపరిచి, వారికి తన కొత్త ప్రణాళికను వివరించాడు. రాజభవనం నిర్వహణ, పిల్లల పెంపకం, దానధర్మాలు, సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలు వంటి వివిధ విభాగాలను తొమ్మిది భాగాలుగా విభజించాడు. ప్రతి భార్యకూ ఒక్కో విభాగాన్ని బాధ్యతగా అప్పగించాడు. ఉదాహరణకు, ఒక భార్యకు రాజభవనంలోని తోటల పెంపకం, మరో భార్యకు వంటశాల పర్యవేక్షణ, ఇంకో భార్యకు రాజ్యంలోని పేదల సంక్షేమం, మరొకరికి పిల్లల విద్య, ఇంకొకరికి సాంస్కృతిక కార్యక్రమాల నిర్వహణ వంటి బాధ్యతలు అప్పగించాడు. ఈ బాధ్యతలు విజయవంతంగా నిర్వర్తించిన వారికి రాజ్య సభలో ప్రత్యేక గౌరవాలు, బహుమతులు ఉంటాయని ప్రకటించాడు. ఇది మొదట్లో పోటీని పెంచినట్లు కనిపించినా, సుల్తాన్ తెలివిగా ఈ పోటీని సానుకూలదిశగా మళ్ళించాడు. తన బాధ్యతలను నిర్వర్తించడంలో ఎదురయ్యే సమస్యలను పరిష్కరించుకోవడానికి భార్యలు ఒకరికొకరు సహకరించుకోవాల్సి వచ్చింది. ఉదాహరణకు, తోటల పెంపకానికి వంటశాల వ్యర్థాలు అవసరమైతే, ఆ బాధ్యతలను పర్యవేక్షించే భార్యలు సంప్రదించుకోవాలి. పిల్లల విద్యా ప్రణాళికలో ఏమైనా మార్పులు కావాలంటే, సంబంధిత భార్యలంతా కలిసి చర్చించుకోవాలి. సుల్తాన్ తన భార్యల పనులను నిశితంగా పర్యవేక్షించాడు. ఎవరైనా తమ బాధ్యతలను సమర్థవంతంగా నిర్వర్తిస్తే, ప్రజల సమక్షంలో వారిని ప్రశంసించాడు, సత్కరించాడు. ఇది భార్యలలో గర్వాన్ని, గుర్తింపును పెంచింది. తమలో తాము కలహించుకోవడం కంటే, తమ పనులలో రాణించడం ద్వారా సుల్తాన్ ఆదరణను పొందవచ్చని వారు గ్రహించారు. క్రమంగా ఉమ్మడి లక్ష్యం – శాంతికి మార్గం గా మారింది. భార్యలలో మార్పు రావడం మొదలైంది. ఒకరిపై ఒకరు ద్వేషం పెంచుకోవడం కంటే, తమ బాధ్యతలను సమర్థవంతంగా నిర్వహించి, సుల్తాన్ మెప్పు పొందడంపై దృష్టి సారించారు. దీనివల్ల వారిలో ఉమ్మడి లక్ష్యం, పరస్పర సహకారం పెరిగాయి. రాజభవనంలో అశాంతి తగ్గి, క్రమశిక్షణ, సామరస్యం వెల్లివిరిశాయి. సుల్తాన్ తన భార్యలను ఒక్క తాటిపైకి తీసుకురావడంలో విజయం సాధించాడు, చివరకు తనకు కావాల్సిన మనశ్శాంతిని పొందాడు.