చాలా కాలం క్రితం, మహారాష్ట్రలోని దండీరవన అనే ప్రాంతంలో పుండలీకుడు అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతడు తన తల్లిదండ్రులైన జానదేవ్, సత్యవతిలను అమితంగా ప్రేమించేవాడు. వారి సేవలో నిమగ్నమై, వారి ఆనందం కోసమే జీవించేవాడు. పుండలీకుని భార్య కూడా అతడి అడుగుజాడల్లోనే నడుస్తూ, అత్తమామలకు సేవ చేసేది. ఒక రోజు, పుండలీకుడు తన తల్లిదండ్రులతో కలిసి కాశీకి తీర్థయాత్రకు వెళ్ళాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ కాలంలో కాశీ యాత్ర చాలా కఠినమైనది. ప్రయాణం మధ్యలో, వారు కుకడీ నది ఒడ్డున విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి ఆగాడు. చీకటి పడిన తర్వాత, పుండలీకుడు తన తల్లిదండ్రుల పక్కన నిద్రపోతుండగా, ఒక అద్భుతమైన దృశ్యం చూశాడు. ఆ రాత్రి, పుండలీకుడి గుడిసెలోకి కొంతమంది అందమైన యువతులు ప్రవేశించారు. వారు తమ అంగవస్త్రాలను శుభ్రం చేసుకుని, నదిలో స్నానం చేసి, తిరిగి లోపలికి వచ్చి, అందమైన భజనలు, కీర్తనలు పాడుతూ, అతడి తల్లిదండ్రుల పాదాల వద్ద ప్రదక్షిణలు చేసి, వారి శరీరాల నుండి వెలువడిన కాంతిలో కరిగిపోయారు. పుండలీకుడు ఈ దృశ్యాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. తెల్లవారుజామున అదే దృశ్యం పునరావృతమైంది. ఈసారి, పుండలీకుడు వారిని ఆపి, "మీరెవరు? ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?" అని అడిగాడు. ఆ యువతులు నవ్వి, "మేము గంగ, యమున, సరస్వతి వంటి పవిత్ర నదులం. ప్రజలు తమ పాపాలను మాలో కడిగివేసుకుంటారు. కానీ మేము కూడా మా పాపాలను కడిగివేసుకోవాలి. అలాంటి పాపాలను కడిగే ప్రదేశం ఒకటి ఉంది. అది, నీ తల్లిదండ్రుల సేవలో నిమగ్నమై ఉన్న నీలాంటి భక్తుని ఇల్లు. నీ పితృభక్తి యొక్క పవిత్రత మా పాపాలను కడిగివేస్తుంది" అని చెప్పారు. ఈ సంఘటన పుండలీకుడికి గొప్ప జ్ఞానోదయం కలిగించింది. తన తల్లిదండ్రుల సేవలో నిజమైన దైవత్వం ఉందని అతడు గ్రహించాడు. అప్పటి నుండి, అతడు తన తల్లిదండ్రుల సేవను మరింత నిష్టగా, శ్రద్ధగా చేయసాగాడు. పుండలీకుడి అపారమైన పితృభక్తిని చూసి, శ్రీకృష్ణుడు (విష్ణువు అవతారం) అతడికి దర్శనం ఇవ్వడానికి నిర్ణయించుకున్నాడు. ఒక రోజు, పుండలీకుడు తన తల్లిదండ్రులకు పాద సేవ చేస్తుండగా, శ్రీకృష్ణుడు అతడి ఇంటికి వచ్చాడు. పుండలీకుడు అప్పుడు తన సేవలో నిమగ్నమై ఉండటంతో, భగవంతుడిని వెంటనే స్వాగతించలేకపోయాడు. అతడు శ్రీకృష్ణుడికి ఒక ఇటుకను ఇచ్చి, "ప్రభూ, దయచేసి దీనిపై నిలబడండి. నేను నా తల్లిదండ్రుల సేవ ముగించుకున్న తర్వాత మిమ్మల్ని స్వాగతిస్తాను" అని అన్నాడు. భగవంతుడు పుండలీకుడి పితృభక్తికి ఎంతగానో ముగ్ధుడయ్యాడు. అతడు ఏ మాత్రం కోపగించుకోకుండా, ఆ ఇటుకపై నిలబడి, పుండలీకుడి సేవ పూర్తయ్యే వరకు వేచి ఉన్నాడు. సేవ పూర్తయిన తర్వాత, పుండలీకుడు శ్రీకృష్ణుడిని చూసి, "ప్రభూ, నా పితృభక్తిని మీరు ఆశీర్వదించారు. ఈ ప్రదేశంలో, మీరు ఎల్లప్పుడూ వెలసి, మిమ్మల్ని సందర్శించే భక్తులను ఆశీర్వదించాలి. వారు మీ పాదాలు దర్శించి, వారి పాపాలను కడిగేసుకోవాలి" అని కోరాడు. శ్రీకృష్ణుడు పుండలీకుడి కోరికను మన్నించాడు. అలా, ఇటుకపై నిలబడిన రూపంలో, తన చేతులు నడుముపై ఉంచుకుని, విఠోబా (లేదా విఠల) రూపంలో వెలసాడు. 'విఠ' అంటే ఇటుక, 'ఓబా' అంటే తండ్రి/దేవుడు అని అర్థం. అలా ఆయన పండరీనాథుడుగా పండరీపురం లో వెలిసాడు.
