హైదరాబాద్ నగరంలోని ఒక ప్రముఖ ఐటి సంస్థకు చెందిన విశాలమైన కాన్ఫరెన్స్ హాల్ అది. ఆ గదిలో నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలుతోంది, ఎయిర్ కండిషనర్ నుండి వచ్చే చిన్నపాటి శబ్దం తప్ప మరేమీ వినిపించడం లేదు. అక్కడ సుమారు వంద మంది సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్లు తమ రోజువారీ డెడ్లైన్లు మరియు పని ఒత్తిడిని ఎలా తగ్గించుకోవాలో తెలుసుకోవడానికి ఒక ప్రత్యేక సెమినార్ కోసం సమావేశమయ్యారు. వేదికపై అనుభవజ్ఞుడైన మనస్తత్వవేత్త డాక్టర్ వశిష్ఠ ప్రశాంతంగా నిలబడి ఉన్నారు. ఆయన నిదానంగా అటు ఇటు నడుస్తూ, తన టేబుల్ మీద ఉన్న ఒక నీటి గాజు గ్లాసును చేతిలోకి తీసుకున్నారు. అది చూసిన వెంటనే సభికులలో చిన్నపాటి గుసగుసలు, నవ్వులు మొదలయ్యాయి.
ముందు వరుసలో కూర్చున్న విక్రమ్ తన పక్కనే ఉన్న కిరణ్తో "చూడు, ఇప్పుడు ఈ గ్లాసు సగం నిండి ఉందా లేదా సగం ఖాళీగా ఉందా అని అడుగుతారు. పాత కాలం నాటి ఆప్టిమిజం పాఠం మళ్ళీ కొత్తగా మొదలవుతుంది" అని వెటకారంగా అన్నాడు. కిరణ్ కూడా అవునన్నట్టుగా నవ్వి, మనకు ఈ ప్రశ్న సమాధానం ఎప్పుడో తెలుసు కదా అన్నట్టుగా విసుగ్గా చూశాడు. హాల్లోని మిగిలిన వారు కూడా ఇది మళ్ళీ అదే పాత దృక్పథం గురించిన పాఠం వస్తుందని ఊహించి, ఏమాత్రం ఆసక్తి లేనట్టుగా తమ సీట్లలో వెనక్కి ఆనుకుని కూర్చుని సిద్ధపడిపోయారు.
కానీ డాక్టర్ వశిష్ఠ ఆ గ్లాసును గాలిలోకి ఎత్తి పట్టుకుని గంభీరంగా అందరి వైపు చూస్తూ, "ఈ గ్లాసులోని నీటి బరువు ఎంత ఉండవచ్చు?" అని నేరుగా అడిగారు.
ఒక్కసారిగా ఆడిటోరియంలో నిశ్శబ్దం ఆవరించింది, అందరూ ఒక్క క్షణం ఆలోచనలో పడ్డారు. కిరణ్ ఆశ్చర్యపోయి, "బహుశా ఒక రెండు వందల గ్రాములు ఉండవచ్చు సార్" అని అరిచాడు.
వెంటనే మరికొందరు "అంతకంటే ఎక్కువే ఉండొచ్చు", "గ్లాసు మందాన్ని బట్టి సుమారు పావు కిలో ఉంటుంది" అంటూ పోటీ పడి తమ అంచనాలను గట్టిగా చెప్పారు.
డాక్టర్ వశిష్ఠ వారి సమాధానాలను వింటూ అర్థవంతమైన చిరునవ్వు చిందిస్తూ, "వాస్తవానికి ఈ గ్లాసు యొక్క అసలు బరువు లేదా ఖచ్చితమైన కొలత ఎంత అన్నది ఇక్కడ అస్సలు ముఖ్యం కాదు. మీరు గమనించవలసిన అసలైన విషయం ఏమిటంటే, నేను ఈ గ్లాసును ఎంత సమయం పాటు ఇలాగే గాలిలో పట్టుకున్నాను అన్నదే" అని ఎంతో స్పష్టంగా వివరించారు. ఆయన మాటల్లోని గంభీరతను చూస్తుంటే ఇది కేవలం నీటి బరువు గురించి మాత్రమే కాదని, దీని వెనుక ఏదో లోతైన జీవిత సత్యం దాగి ఉందని సభికులకు మెల్లగా అర్థం కాసాగింది.
ఆయన తన వివరణను మరింత లోతుగా కొనసాగిస్తూ, "ఈ గ్లాసును నేను కేవలం ఒక్క నిమిషం పాటు పట్టుకుంటే నాకేమీ అనిపించదు, అది చాలా తేలికగా ఉంటుంది. అదే ఒక గంట పాటు ఇలాగే ఎత్తి పట్టుకుంటే, నా చేతి కండరాలలో చిన్నపాటి నొప్పి మొదలై అసౌకర్యానికి గురిచేస్తుంది. ఒకవేళ నేను మొండిగా ఒక రోజంతా దీన్ని ఇలాగే పట్టుకుని నిలబడితే, నా చేయి తీవ్రమైన ఒత్తిడికి లోనై తిమ్మిరి ఎక్కి మొద్దుబారిపోతుంది, బహుశా పక్షవాతం వచ్చినట్టు అసలు పని చేయకుండా పోవచ్చు. ఇక్కడ గమనించాల్సిన విషయం ఏమిటంటే, అన్ని సందర్భాల్లోనూ గ్లాసు అసలు బరువు ఏమాత్రం పెరగలేదు, కానీ నేను దానిని పట్టుకున్న సమయం పెరిగే కొద్దీ అది నా శరీరానికి మోయలేనంత బరువుగా, భారంగా మారిపోతుంది" అని చెప్పారు.
సభికులందరూ ఆయన చెబుతున్న తర్కంలోని లోతును, ఆ విశ్లేషణను తమ వ్యక్తిగత అనుభవాలతో పోల్చుకుంటూ ఎంతో నిశ్శబ్దంగా, శ్రద్ధగా వింటున్నారు. ఆ గదిలో ఉన్న ప్రతి ఒక్కరూ ఆ గ్లాసు రూపంలో తమ మనసులోని భారాలను చూసుకుంటున్నట్లుగా అనిపించింది.
డాక్టర్ వశిష్ఠ తన గొంతును కాస్త తగ్గించి, ఎంతో ఆత్మీయంగా ఇలా వివరించారు, "మన నిత్య జీవితంలో కలిగే విపరీతమైన ఒత్తిడి, అంతులేని ఆందోళనలు కూడా సరిగ్గా ఈ నీటి గ్లాసు లాంటివే. మీ సమస్యల గురించి కేవలం కొద్దిసేపు ఆలోచించి పరిష్కారం వెతికితే పెద్దగా నష్టం ఉండదు. కానీ అవే సమస్యలను తలచుకుంటూ గంటల కొద్దీ కాలం వృధా చేస్తే అవి మిమ్మల్ని మానసిక వేదనకు గురిచేసి బాధిస్తాయి. ఇక రోజంతా ఆ బాధల్నే గుండెలకు హత్తుకుని పట్టుకుని కూర్చుంటే, మీరు క్రమంగా మీ సమతుల్యతను కోల్పోయి, ఏ చిన్న పని కూడా చేయలేని నిస్సహాయ స్థితికి చేరుకుంటారు. గ్లాసును టేబుల్ మీద కింద పెడితేనే మీ చేతికి నిజమైన విశ్రాంతి దొరుకుతుంది, అలాగే అనవసరమైన ఆలోచనలను వదిలేస్తేనే మీ మనసు తేలికపడి ప్రశాంతతను పొందుతుంది. కాబట్టి ప్రతిరోజూ నిద్రపోయే ముందే మీ మనసులోని ఆందోళనలనే భారాన్ని కింద పడేయడం నేర్చుకోండి" అని ముగించారు. ఆ క్షణంలో విక్రమ్ తన మనసును తొలిచేస్తున్న అనవసరపు భారాన్ని స్పష్టంగా గుర్తించి, చేతిలోని గ్లాసును కింద పెట్టినంత హాయిగా, భారరహితంగా దీర్ఘ శ్వాస తీసుకున్నాడు.
