పూర్వం, మనువు అనే ధర్మబద్ధుడైన రాజు ఉండేవాడు. అతను ఎల్లప్పుడూ సత్యాన్ని, ధర్మాన్ని పాటించేవాడు. ఒకరోజు ఉదయం, మనువు నదిలో స్నానం చేసి, చేతులు కడుక్కుంటున్నాడు. అకస్మాత్తుగా, అతని దోసిటలో ఒక చిన్న చేప ప్రత్యక్షమైంది. అది చాలా చిన్నది, అరచేతిలో ఇమిడిపోయింది. ఆ చిన్న చేప మనువుతో ఇలా పలికింది, "రాజా! దయచేసి నన్ను రక్షించు! పెద్ద చేపలు నన్ను తినేస్తాయి. నువ్వు నన్ను రక్షిస్తే, నేను నీకు భవిష్యత్తులో ఒక పెద్ద ప్రమాదం నుండి సహాయం చేస్తాను." మనువు ఆ చిన్న చేప మాటలు విని ఆశ్చర్యపోయాడు. కానీ దానికి ప్రాణం పోసే ఉద్దేశంతో, దానిని ఒక చిన్న జాడీలో పెట్టి సంరక్షించాడు. రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ ఆ చేప విపరీతంగా పెరగడం మొదలుపెట్టింది. జాడీ దానికి సరిపోలేదు. "రాజా, నాకు ఈ జాడీ సరిపోవడం లేదు, పెద్ద స్థలం కావాలి" అని చేప మళ్ళీ పలికింది. మనువు దానిని ఒక పెద్ద కుండలోకి మార్చాడు. కొంతకాలానికి, ఆ కుండ కూడా దానికి చిన్నదైపోయింది. "నాకు ఇంకా పెద్ద స్థలం కావాలి" అని చేప కోరగానే, మనువు దానిని ఒక పెద్ద చెరువులోకి వదిలాడు. కానీ ఆ చేప చెరువులో కూడా నిమషాల్లోనే పెరిగిపోయింది. చివరికి, మనువు దాన్ని సముద్రంలోకి వదలవలసి వచ్చింది. సముద్రంలోకి వదిలే ముందు, ఆ మహాకాయమైన చేప మనువుతో, "ఓ రాజా, జాగ్రత్తగా విను. త్వరలో ఒక మహా ప్రళయం వస్తుంది. అప్పుడు మొత్తం ప్రపంచం నీటిలో మునిగిపోతుంది. అన్ని జీవరాశులు నాశనమవుతాయి. ఆ సమయంలో, నేను నీకు ఒక పెద్ద పడవను పంపుతాను. నువ్వు ఆ పడవలో సప్తఋషులతో పాటు, అన్ని రకాల విత్తనాలను, మరియు జీవరాశి జంటలను తీసుకుని సిద్ధంగా ఉండు. పడవ నా దగ్గరకు రాగానే, దాన్ని నా కొమ్ముకు కట్టు. నేను నిన్ను ఈ ప్రళయం నుండి రక్షిస్తాను" అని చెప్పింది. చేప చెప్పినట్లే, కొంతకాలానికి, భూమిపై భయంకరమైన మార్పులు సంభవించాయి. ఆకాశం దట్టమైన మేఘాలతో కమ్మింది, ఉరుములు, మెరుపులు భయానకంగా మారాయి. నదులు పొంగిపొర్లాయి, సముద్రాలు ఉప్పొంగాయి. నిరంతరంగా, భారీ వర్షం కురవడం మొదలైంది. మొత్తం భూమి నీటిలో మునిగిపోవడం ప్రారంభించింది. మనువు చేప చెప్పిన మాటలను గుర్తుంచుకొని, ఒక పెద్ద పడవను సిద్ధం చేసుకున్నాడు. సప్తఋషులను, వివిధ రకాల విత్తనాలను, మరియు ప్రతి జాతికి చెందిన జీవరాశి జంటలను ఆ పడవలోకి చేర్చాడు. అప్పుడు, చేప చెప్పిన విధంగానే, ఒక భారీ కొమ్ముతో కూడిన ఆ మహాకాయమైన చేప వారి దగ్గరకు వచ్చింది. మనువు వెంటనే ఒక పొడవైన తాడును ఉపయోగించి, పడవను చేప కొమ్ముకు కట్టాడు. ఆ మహా చేప, పడవను లాక్కుంటూ, ఉప్పొంగుతున్న ప్రళయ జలాల గుండా ప్రయాణించింది. చివరికి, అది పడవను హిమాలయాలలోని అత్యున్నత శిఖరమైన నౌబంధన్ వద్దకు చేర్చింది. ప్రళయం తగ్గుముఖం పట్టేవరకు చేప ఆ పడవను అక్కడే ఉంచింది. ప్రళయం తగ్గి, నీరు తగ్గిన తర్వాత, మనువు, సప్తఋషులు మరియు వారితో ఉన్న జీవరాశి తిరిగి భూమిపైకి వచ్చారు. మనువు అప్పటి నుండి మానవజాతికి మూల పురుషుడయ్యాడు, కొత్త ప్రపంచాన్ని తిరిగి నిర్మించాడు. ఈ కథ ధర్మం, భక్తి, మరియు దైవిక కరుణ యొక్క ప్రాముఖ్యతను తెలియజేస్తుంది. ఈ కథ వేదకాలం నాటి ప్రజల ప్రకృతి పట్ల, దైవిక శక్తుల పట్ల ఉన్న విశ్వాసాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈ కథ భవిష్యత్తులోని పురాణాలలో మత్స్యావతారం కథకు మూలం.
