అది ఉక్కబోతతో కూడిన మే నెలలో ఒక వేసవి మధ్యాహ్నం. విశాఖపట్నం రుషికొండ బీచ్ జనసందోహంతో కిటకిటలాడుతోంది. సముద్రపు తాకిడికి ఉపశమనం పొందాలని వచ్చిన ప్రజలతో బీచ్ నిండిపోయింది. చిన్న పిల్లల నుండి పండు ముసలి వాళ్ల వరకు అందరూ ఆ సముద్ర వాతావరణాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నారు.

అక్కడే పన్నెండేళ్ల నుంచి పదిహేనేళ్ల మధ్య వయస్సున్న సుమారు ఇరవై మంది అబ్బాయిల గుంపు ఒకటి ఉంది. ఆర్యన్, ధీరజ్, సాత్విక్ అని ఇంటర్మీడియట్ చదువుతున్న ఆ గుంపులోని ముగ్గురు యువకులు ఏదో సాహసం చేయాలని ఉవ్విళ్లూరుతున్నారు. యాచ్ రైడ్‌కు వెళ్లాలని అనుకున్నారు, కానీ సముద్రంలో అలల తీవ్రత ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల ఆ రోజు యాచ్ ప్రయాణాలను నిలిపివేశారు. అయినప్పటికీ, ఆ అబ్బాయిలంతా సముద్రపు నీటిలో కేరింతలు కొడుతూ బాగా ఆనందిస్తున్నారు.

అకస్మాత్తుగా, ఆ అబ్బాయిలలో కొందరు ఒక సాహసోపేతమైన పందెం గురించి ఆలోచించారు. “సముద్రంలో అందరికంటే దూరం ఈది, తీరం నుండి చాలా లోపలికి వెళ్లినవాడే విజేత. ఆ విజేతకు అందరూ కలిసి ఒక పెద్ద ట్రీట్ ఇవ్వాలి,” అని ధీరజ్ ప్రతిపాదించాడు. చాలా మంది అబ్బాయిలు వెంటనే సరే అన్నారు, కొద్దిమంది మాత్రం విభేదించారు.

ఆ గుంపులోని సిద్ధార్థ్ అనే తెలివైన కుర్రాడు వాళ్లను తీవ్రంగా హెచ్చరించాడు. "అలలు స్థిరంగా లేవు, పెరిగి తగ్గుతున్నాయి. ప్రమాదంతో ఆడుకోవద్దు," అని మొత్తుకున్నాడు. కానీ మిగతావారు అతని మాటలను పెడచెవిన పెట్టి, ఉత్సాహంగా పందెం మొదలు పెట్టారు.

అందరూ ఉరకలేస్తూ ఈదడం ప్రారంభించారు. లోపలికి వెళ్లే కొద్దీ, సముద్రపు అలలు ఉన్నట్టుండి పైకి లేచాయి. కొద్దిసేపటికే, ఆ యువకులలో కొందరు వెనక్కి వచ్చి ఒడ్డుకు చేరుకోవడానికి ఇబ్బంది పడటం మొదలుపెట్టారు. అయితే, తమను తాము చాలా బలవంతులుగా భావించుకునే ఆర్యన్, ధీరజ్ మరియు సాత్విక్ అనే ముగ్గురు అబ్బాయిలు మాత్రం, మరింత థ్రిల్ కోసం లోపలికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వాళ్ళు అలల తాకిడిని తట్టుకుని, మరింత ముందుకు ఈదాలని నిశ్చయించుకున్నారు.

తీరం నుండి చాలా దూరంగా వెళ్లవద్దని, ప్రమాదం ఉందని ఒడ్డున ఉన్న ప్రజలు ఎంతగా హెచ్చరించినా, వారు వినలేదు. అంతలోనే, ఆ ముగ్గురు అబ్బాయిల గుంపులో నుండి సాత్విక్ అకస్మాత్తుగా కనిపించకుండా పోయాడు! లోపలికి పెరుగుతున్న అలల తాకిడిని తట్టుకోలేక, అతను అలల మధ్య కొట్టుకుపోతున్నాడు. మిగిలిన ఇద్దరు ఆర్యన్, ధీరజ్ భయంతో గట్టిగా సహాయం కోసం అరిచారు.

అలలు భయంకరంగా ఉన్నందున, ఆ ఇద్దరు అబ్బాయిలకు సహాయం చేయడానికి ఒడ్డున ఉన్న వారిలో ఎవరూ సాహసించలేదు. బీచ్‌లో ఉన్న జనం భయంతో వెనక్కి సురక్షిత ప్రాంతానికి కదిలారు.

అదే సమయంలో, ఒడ్డున గుంపులో ఉన్న శ్రీనివాస్ అనే ధైర్యవంతుడు, ఆ ఇద్దరు అబ్బాయిలను చూసి, వారికి ధైర్యం చెప్పాడు. ఆలస్యం చేయకుండా, కొట్టుకుపోతున్న సాత్విక్‌ను రక్షించడానికి వేగంగా సముద్రంలోకి దూకాడు. పెనుగులాడుతున్న అలలతో పోరాడుతూ, తీవ్రంగా శ్రమించి, సాత్విక్‌ను చావు అంచుల నుండి కాపాడి ఒడ్డుకు తీసుకురాగలిగాడు.

మొదట సాత్విక్ అపస్మారక స్థితిలో ఉన్నాడు. శ్రీనివాస్ అతనికి వెంటనే ప్రథమ చికిత్స చేయడంతో, కొద్దిసేపటి తరువాత సాత్విక్ స్పృహలోకి వచ్చాడు. కళ్ళు తెరిచి చూడగా, తనను కాపాడిన శ్రీనివాస్ కనిపించాడు.

సాత్విక్ కృతజ్ఞతతో, "అంకుల్, నా ప్రాణాన్ని కాపాడినందుకు చాలా ధన్యవాదాలు. మీకు ఎప్పటికీ రుణపడి ఉంటాను," అని అన్నాడు.

శ్రీనివాస్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా నిలబడి, ఆ అబ్బాయి కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూ ఇలా అన్నాడు: "చాలా సంతోషం నాయనా! నువ్వు కాపాడబడ్డావు. నీ జీవితం ఇప్పుడు పునరుద్ధరించబడింది. మళ్లీ జన్మించినట్టు లెక్క. నువ్వు కాపాడుకోబడిన ఈ జీవితం, నిజంగా కాపాడదగినంత విలువైనదిగా ఉందో లేదో చూసుకో! ప్రతి జీవితం ఒక మహాద్భుతం! మనకు ప్రసాదించిన ఈ జీవితాన్ని, ఒక నిష్కారణ సాహసానికి లేదా అహంకారానికి బలివ్వడం దండగ. కేవలం ఊపిరి పీల్చడం కాదు, ఇతరులకు స్ఫూర్తినిచ్చే విధంగా, మన ఉనికి ఈ ప్రపంచానికి ఉపయోగపడే విధంగా జీవించాలి. అందుకే, ప్రమాదాలను తలదాల్చే ముందు, నీ జీవితపు విలువను అంచనా వేసుకో. నువ్వు ఈ ప్రపంచానికి ఇవ్వగలిగేది అపారం! కాబట్టి, ఈ రెండవ అవకాశాన్ని నీవు పొందినందుకు, దానిని శక్తివంతంగా, గొప్ప ఉద్దేశంతో జీవించు."

ఆ మాటల్లోని లోతైన అర్థాన్ని సాత్విక్ గ్రహించాడు. తన అహంకారం, అతి సాహసం ఎంత పెద్ద ప్రమాదాన్ని తెచ్చిపెట్టాయో అతనికి అర్థమైంది.