“ఏవండోయ్! ఇదివిన్నారా!” “ఏమిటో చెప్పకుండా ఇది విన్నారా!అంటే ఏం తెలుస్తుందోయ్!సంగతి ఏమిటో చెప్పు! విన్నానో లేదో చెప్తాను!” అన్నాడు సుందరం. “ఎదురింటి సత్యమూర్తి మాస్టారికి వాంతులట రాత్రి నుండి!హాస్పటల్ కి తీసుకెళ్ళేరట.”అంది సుందరి. “అయ్యో!చెప్పావుకావేమీ!ఉందిచూసివస్తాను!” అన్నాడు వంకీకి ఉన్న షర్ట్ వేసుకుని బయటకు నడుస్తూ!” పక్కింటి ఆండాళ్ళు అన్ని గమనిస్తూనే ఉంది!దూరంగా ఉండటంతో సంగతి ఏమిటో పూర్తిగా తెలియటం లేదు! ‘వాంతులూ,హస్పటలూఅంటున్నారు! అదీ సత్య మూర్తి మాష్టారింట్లో! ఏదో జరిగే ఉంటుంది!’ “ఇదిగో జగదంబ! ఇలారా!” “ఏమయ్యింది ఆండాళ్ళు వదినా!” “ఏమవడం ఏమిటీ!ఆ సత్య మూర్తి మాష్టారు పెద్దమ్మాయి వాంతులు చేసుకుంటుందట!చూడ్డానికి వెళ్ళాడట ఆ సుందరం!” “అవునా! ఇంత జరిగిందా!” “మరేమనుకున్నావు! వాళ్ళింట్లో వాంతులైతే వీళ్ళకేమిటి కడుపుబ్బరం!” “ఆ…. మరే! అసలు వీళ్ళ అబ్బాయి ఆ అమ్మాయి కలిసి తిరగడం మనం చూస్తూనే ఉన్నముగా!” “ఆ నిజమే కారణం అదే అయిఉంటుంది!” వంకరగా నవ్వుతూ అంది ఆండాళ్ళు! “మరే! అయినా మనకెందుకు?” “నిజమే! మనం చూస్తే అమాయకులం!” “అవును సుమా!ఆ వెనకింటి వెంకటేశం లేడూ!అరవై ఏళ్ళుదాటాయిరెండోపెళ్లి చేసుకుంటానంటున్నాడట!” “అయ్యో! అవునా! ఇదేమిచోద్యం అమ్మా! అయినా మనకెందుకు?” “అవును వదినా!మనమసలే అమాయకులం!ఇంతకీ ఆ నాలుగిళ్ళవతల ఆనందరావు గురించి ఏమను కుంటున్నారో నీకు తెలుసా! ఆండాళ్లు వదినా!” “అయ్యో! తెలియకేం వదినా! ఆఫీసులోనే సెకండ్ సెటప్ పెట్టేడట!” “ఓరి నాయినోయి!నీకింత తెలుసా!నేనేదో గాలి వాటంగా విన్నాను ఆండాళ్ళు వదినా!” “ఇంతేనా! ఇంకా చూడు తమాషా!మా వెనకాల సందులో మూడో ఇంట్లో నారాయణా నా నోటితో చెప్పలేను! ఇక నువ్వు రోజు వెళ్ళే అచ్చమ్మకి కన్ను లొట్ట నోరు లొడలొట్ట!” “అయ్యో! నిజమా!కళ్ళజోడు పెట్టుకుంటే ఏదో అనుకున్నాను సుమా!” “అంత ఎందుకు జగదంబా! మన ముందు సందులో సీతాపతి లేడూ! భార్య అంటే తెగ భయం! ఆవిడ కూర్చోమంటే కూర్చుంటాడు! లేవమంటే లేస్తాడు!” “నిజమే సుమా! నేను గమనించనే లేదు! ఇంతకీ నీకు ఈ విషయం తెలుసా! ఇక్కడినుండి తిన్నగా వెళ్లి కుడివైపుకు తిరిగితే అక్కడ రెండో ఇల్లు! అత్తా కోడలు రోజు గొడవలే! మొన్న అయితే కొట్టుకున్నారు కూడా!” “ఓడియమ్మ నిజమా! అయినా మనకెందుకు జగదాంబా!” “అవును సుమా! మనం అసలే అమాయకులం కూడాను! అయినా అందరూ మనలా జాలిగుండె కలవాళ్ళు ఉంటారా! ఆండాళ్ళు వదినా!” వాళ్ల నోళ్ళల్లో పడి అంతా కొట్టుకుపోతున్నారు! కొంతమంది లేచిపోతున్నారు! మరి కొంతమంది ఏమో అయిపోతున్నారు! అంతలో….. “ఇదిగో ఇక్కడ ఆండాళ్ళు, జగదాంబ అంటే ఎవరూ?” “మేమే! ఎందుకు అడిగావు?” ఆరాగా అడిగారు ఇద్దరూ. “ ఆండాళ్ళక్కాయ్ మీ పెద్దమ్మాయి, జగదాంబ పెద్ద కొడుకూ కలిసి ఎక్కడికో జంపంట! ఊర్లో అందరూ ఎక్కడ చూసినా ఇదే మాట్లాడుకుంటున్నారు!ఇంతసేపూ అందరినీ ఆడిపోసుకున్నారు కదా! ఇప్పుడు మీవంతు!” వికవికా నవ్వుతూ అంది అనసూయ. “ఓరి నాయనోయ్! నాకొంపకే ఎసరొచ్చిందా!” అంది ఆండాళ్ళు. “వామ్మో ఇదేం తద్దినం! బోలెడంత కట్నంతో కోడల్ని తెచ్చుకుందాం అనుకుంటే!” అంది జగదాంబ. “అవును! అందరి గురించి చెడుగా ఏమో అన్నారుగా! అది మీకే కొట్టింది! ఇప్పటికైనా ఆ నోటిని అదుపులో పెట్టుకోండి! లేకపోతే ఊరంతా ఏకమై నీ పని పడతారు!” అంది అనసూయ. జడివాన వెలిసింది! ఆకాశం నిర్మలంగా ఉంది.