రాత్రి పదకొండు గంటలు. వేదాపురం పట్టణ పోలీస్ స్టేషన్లో ఇన్స్పెక్టర్ ఆదిత్య ఆ రోజు నమోదైన కేసుల ఫైళ్లను పరిశీలిస్తున్నాడు. అంతలో అతని మొబైల్ మోగింది. స్క్రీన్పై నంబర్ కనిపించలేదు.
"హలో... ఎవరు?" అని అడిగాడు.
అవతల నుంచి భయంతో వణుకుతున్న స్వరం వినిపించింది.
"సార్... పాత వ్యవసాయ మార్కెట్ యార్డుకు వెంటనే రండి. ఐదు నిమిషాలు ఆలస్యమైతే సాక్ష్యాలు మాయమైపోతాయి... నిజం కూడా చనిపోతుంది."
అంతే. కాల్ కట్ అయిపోయింది.
ఆదిత్య వెంటనే కంట్రోల్ రూమ్కు సమాచారం ఇచ్చి ఫోరెన్సిక్ బృందం, ఫోటోగ్రాఫర్లు, ఇద్దరు కానిస్టేబుళ్లతో కలిసి సంఘటనా స్థలానికి బయలుదేరాడు.
యార్డులో తుప్పుపట్టిన సోడియం దీపాలు మసకగా వెలుగుతున్నాయి. నేలపై పగిలిపోయిన కళ్లజోడు, దానిపై ఇంకా గడ్డకట్టని రక్తం కనిపించాయి. కొద్దిదూరంలో ఒక యువతి శవం రక్తపు మడుగులో పడిఉంది. ఆమె ధరించిన ఊదారంగు దుస్తులు రక్తంతో తడిసిపోయాయి. మెడలో వెండి గొలుసు, చేతికి గడియారం, కాళ్లలో ఖరీదైన చెప్పులు... ఆమె మరణానికి కాదు, ఏదో ముఖ్యమైన సమావేశానికి వెళ్లినట్టుగా కనిపిస్తోంది.
తలవైపు వంగి చూసిన ఆదిత్య ఒక్క క్షణం స్థంభించిపోయాడు.
తలపై యాభైకి పైగా చిన్న రంధ్రాలు.
కొన్నింటిలో రక్తంతో తడిసిన పెన్నులు గుచ్చబడి ఉన్నాయి. మరికొన్నింటిలో తాళంచెవులు బలంగా దిగబడ్డాయి. నేలంతా పెన్నులు, తాళాల గుత్తులు చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
"ఇది కోపంతో చేసిన హత్య కాదు... ముందే ప్రణాళిక వేసిన నేరం," అని ఆదిత్య అన్నాడు.
హత్యాస్థలాన్ని చుట్టుముట్టించి ప్రతి వస్తువును ఫోరెన్సిక్ నిపుణులతో సేకరింపజేశాడు. అక్కడ లభించిన బూట్ల ముద్రలను ప్లాస్టర్ మోల్డ్లుగా తీసుకున్నారు. శవం గోళ్ల కింద చిక్కుకున్న చర్మ కణాలను డీఎన్ఏ పరీక్ష కోసం భద్రపరిచారు. సమీపంలోని టోల్గేట్, పెట్రోల్ బంక్, ప్రైవేట్ గోదాముల సీసీటీవీ దృశ్యాలను వెంటనే స్వాధీనం చేసుకోవాలని ప్రత్యేక బృందాన్ని ఆదేశించాడు.
శవం పక్కనే సగం చించబడిన ఫోటో కనిపించింది. అందులో నలుగురు మహిళలు నిలబడి ఉన్నారు. వెనుక "స్వాగతం విద్యార్థులారా" అనే బ్యానర్ ఉంది. అది వేదాపురం బాలికల ఉన్నత పాఠశాలదని ఆదిత్య వెంటనే గుర్తించాడు.
అదే సమయంలో రక్తపు మరకలతో తడిసిన చిన్న డైరీ అతని దృష్టికి వచ్చింది.
"నందిత దేవి – వ్యక్తిగత డైరీ."
గ్లౌజులు ధరించి డైరీని తెరిచాడు.
మొదటి పేజీలో ఒక్క వాక్యం మాత్రమే ఉంది.
"నా మరణానికి ఇంకా 59 రోజులు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి."
డైరీని సీజ్ చేసి స్టేషన్కు తీసుకెళ్లాడు.
ఆ రాత్రంతా ప్రతి పేజీ చదివాడు.
మొదటి నమోదు—పరీక్షా పత్రాల మార్కులు మార్చాలని తనపై ఒత్తిడి.
ఎనిమిదో రోజు—పేద విద్యార్థుల మార్కులు తగ్గించి, డబ్బు చెల్లించిన విద్యార్థులకు అధిక మార్కులు వేస్తున్నారనే ఆరోపణ.
ఇరవై మూడో రోజు—అజ్ఞాత బెదిరింపు లేఖ.
ముప్పై తొమ్మిదో రోజు—"నిజం బయటపెడితే నీ అంతం ఖాయం."
యాభై ఎనిమిదో రోజు చివరి వాక్యం మాత్రం కేసు దిశనే మార్చేసింది.
అసలు తాళం నా ఇంట్లో ఉంది. దాన్ని కనుగొన్నవారే నిజాన్ని బయటపెడతారు.
మరుసటి రోజు సెర్చ్ వారెంట్తో నందిత ఇంటిని తనిఖీ చేసిన ఆదిత్య, డైరీలోని సంకేతాల ఆధారంగా తెలుగు వ్యాకరణ కోశం పుస్తకంలో దాచిన చిన్న ఇత్తడి తాళాన్ని కనుగొన్నాడు. ఆ తాళంతో స్టోర్రూమ్లోని లాకర్ తెరిచారు.
లోపల ఉన్న పెన్డ్రైవ్ను పరిశీలించగానే భారీ విద్యా కుంభకోణం వెలుగులోకి వచ్చింది. నకిలీ మెరిట్ జాబితాలు, అక్రమ నియామకాలు, విద్యార్థుల నుంచి వసూలు చేసిన లంచాల లెక్కలు, బ్యాంకు లావాదేవీలు, రహస్య ఆడియో రికార్డులు, ప్రధానోపాధ్యాయుడు శ్రీకాంత్, విద్యా కమిటీ సభ్యుడు రాఘవ, ప్రైవేట్ కోచింగ్ సెంటర్ నిర్వాహకురాలు మాధవి మధ్య జరిగిన సంభాషణలు అందులో ఉన్నాయి. కోట్ల రూపాయల అక్రమ వ్యవహారాలకు నందిత ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాలు సేకరించినట్లు స్పష్టమైంది.
దర్యాప్తు మరింత వేగం అందుకుంది. మొబైల్ టవర్ లొకేషన్ వివరాలు ముగ్గురూ హత్య జరిగిన సమయంలో మార్కెట్ యార్డు పరిసరాల్లోనే ఉన్నట్లు నిర్ధారించాయి. ఫోరెన్సిక్ నివేదికలో హత్యాస్థలంలో లభించిన పెన్నులు, తాళంచెవులపై వారి వేలిముద్రలు బయటపడ్డాయి. నందిత గోళ్ల కింద లభించిన చర్మ కణాలు కూడా ప్రధానోపాధ్యాయుడు శ్రీకాంత్ డీఎన్ఏతో సరిపోయాయి. సీసీటీవీ దృశ్యాల్లో నందితను వారి కారు యార్డు వైపు తీసుకెళ్తున్న దృశ్యాలు నమోదయ్యాయి.
విచారణలో అసలు ఉద్దేశం బయటపడింది. నందిత జిల్లా విద్యాశాఖకు, అవినీతి నిరోధక శాఖకు ఫిర్యాదు చేయడానికి సిద్ధమవుతోంది. ఆమె వద్ద ఉన్న ఆధారాలు బయటపడితే కోట్ల రూపాయల విద్యా మాఫియా కూలిపోతుందని తెలుసుకున్న ముగ్గురూ ఆమెను మోసపూరితంగా యార్డుకు పిలిచారు. లాకర్ తాళం ఎక్కడుందో చెప్పమని చిత్రహింసలు పెట్టారు. ఆమె మౌనం వీడకపోవడంతో కోపంతో పెన్నులు, తాళంచెవులతో దారుణంగా దాడి చేసి హత్య చేశారు. హత్యను ఒక మానసిక వికృతుడి పని లాగా చూపించి దర్యాప్తును తప్పుదోవ పట్టించాలని ప్రయత్నించారు.
ఆరు నెలల తరువాత న్యాయస్థానం ముగ్గురికీ యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష విధించింది.
కేసు ఫైల్ మూసే ముందు ఆదిత్య డైరీ చివరి పేజీని మరోసారి చదివాడు.
"పెన్ను జ్ఞానానికి ప్రతీక... తాళం సత్యానికి ప్రతీక. వాటినే హత్యాయుధాలుగా మార్చిన రోజు విద్య విలువను హత్య చేసినట్టే. కానీ సత్యానికి వేసిన తాళం ఎప్పటికైనా తెరుచుకుంటుంది."
డైరీని నెమ్మదిగా మూసిన ఆదిత్య ముఖంపై చిరునవ్వు మెరిసింది. నందిత తన ప్రాణాలను కాపాడుకోలేకపోయినా, తన ధైర్యం, ముందుచూపు, వదిలిన ఆధారాలతో నేరస్థులను న్యాయస్థానం ముందు నిలబెట్టి చివరికి సత్యానికే విజయం సాధింపజేసింది.
