గాల్వే నగరంలోని ఆ కోర్టు హాలు గడ్డకట్టిన నిశ్శబ్దంతో నిండి ఉంది. జడ్జి ముందు నిలబడి ఉన్న ప్రవీణ్ హలప్పనవర్ కళ్లు వాచిపోయి ఉన్నాయి. ఎదురుగా ఉన్న లాయర్ ఒక్కో ప్రశ్న అడుగుతుంటే, ప్రవీణ్ గొంతులో మాట పెగలడం లేదు. "మీరు అడిగారు కదా.. మరి వైద్యులు ఎందుకు నిరాకరించారు?" అని లాయర్ అడిగినప్పుడు, ప్రవీణ్ ఒక్కసారిగా వెక్కి వెక్కి ఏడ్చారు. "అడిగారు.. సవిత పదే పదే అడిగింది. నొప్పితో ప్రాణాలు పోతున్నాయని అరిచింది. కానీ వాళ్ళు 'ఇది క్యాథలిక్ దేశం' అన్నారు. ఒక మతం, ఒక చట్టం నా భార్య ప్రాణం కంటే గొప్పవని వాళ్ళు వాదించారు. కళ్ళ ముందే నా భార్య నీరసించిపోతుంటే, డాక్టర్లు కేవలం ఆమె బిడ్డ గుండె చప్పుడు కోసం వేచి చూశారు. వాళ్ళు చూసింది గుండె చప్పుడు కాదు.. నా భార్య మరణం కోసం!" ప్రవీణ్ మాటలకు ఆ కోర్టు హాలులోని గోడలు కూడా వణికిపోయాయి. ఆ న్యాయస్థానం వేదికగా సవిత గతం, ఆమె వేదన ప్రపంచానికి తెలియడం మొదలైంది. కొన్ని ఏళ్ల క్రితం.. కర్ణాటకలోని బెల్గాం వీధుల్లో సవిత ఒక చిరునవ్వుల రాశి. తండ్రి ఆండనేప్ప యలగి తన కూతురిని డాక్టరుగా చూడాలని రాత్రింబవళ్లు కష్టపడేవారు. సవిత కూడా తండ్రి కష్టాన్ని గుర్తించి, పుస్తకాలతోనే స్నేహం చేసేది. కాలేజీలో డెంటల్ సర్జరీ చదువుతున్నప్పుడు ఆమె ఒక ఆదర్శ విద్యార్థిని. ఆమె భరతనాట్యం చేస్తుంటే, ఆ అభినయంలో ఒక వింత తేజస్సు ఉండేది. స్నేహితులందరికీ సవిత అంటే ఒక ప్రాణం. ప్రవీణ్‌తో పెళ్లి ఆమె జీవితంలో కొత్త రంగులు నింపింది. ఐర్లాండ్ వెళ్లేటప్పుడు ఆమె కళ్లలో భవిష్యత్తు గురించి వెయ్యి ఆశలు ఉన్నాయి. గాల్వే నగరంలో ఆమె కేవలం ఒక డెంటిస్ట్‌గానే కాదు, అక్కడి భారతీయ కమ్యూనిటీలో ఒక చురుకైన సభ్యురాలిగా పేరు తెచ్చుకుంది. 2012లో ఆమె గర్భం దాల్చినప్పుడు, ఆ దంపతులు పడ్డ సంతోషం అంతా ఇంతా కాదు. "మన బిడ్డకు మన సంస్కృతిని నేర్పాలి" అని సవిత ఎప్పుడూ మురిసిపోయేది. కానీ, ఆ ఆనందం ఎంతో కాలం నిలవలేదు. అక్టోబర్ 21, 2012. సవితా జీవితంలో చీకటి రోజు మొదలైంది. తీవ్రమైన నడుము నొప్పితో ఆసుపత్రిలో చేరిన ఆమెకు, తన గర్భస్రావం తప్పదని అర్థమైపోయింది. వైద్యులు అబార్షన్ నిరాకరించినప్పటి నుండి సవిత అనుభవించిన నరకం వర్ణనాతీతం. మూడు రోజుల పాటు ఆమె శరీరం సెప్సిస్ (రక్తం విషతుల్యం అవ్వడం) తో పోరాడింది. ఆమె శరీరం గడగడ వణికిపోతుంటే, డాక్టర్లు ఆమెకు దుప్పట్లు కప్పారే తప్ప, లోపల ఉన్న విషాన్ని (చనిపోతున్న పిండాన్ని) బయటకు తీయలేదు. "ప్రవీణ్.. నన్ను కాపాడు.. నొప్పి తట్టుకోలేకపోతున్నాను" అని ఆమె అరుస్తుంటే, భర్తగా ప్రవీణ్ చేయగలిగింది ఏమీ లేకపోయింది. ఆమె చర్మం పాలిపోయింది, కళ్లు లోతుకు వెళ్ళిపోయాయి. ఇన్‌ఫెక్షన్ కారణంగా ఆమె వాంతులు చేసుకుంటూ, స్పృహ తప్పుతూ మళ్ళీ వస్తూ నరకాన్ని చూసింది. చట్టం ప్రకారం పిండం గుండె చప్పుడు ఆగిపోయే వరకు డాక్టర్లు శస్త్రచికిత్స చేయలేదు. చివరికి అక్టోబర్ 24న పిండం గుండె ఆగింది. కానీ అప్పటికే సవితా శరీరంలోని ప్రతి అవయవం విషపూరితమైపోయింది. ఐసీయూలో వెంటిలేటర్ మీద ఉన్న సవితా శరీరం క్రమంగా చల్లబడిపోయింది. అక్టోబర్ 28 తెల్లవారుజామున, ఆ డాక్టర్లు కాపాడాలనుకున్న 'చట్టం' గెలిచింది.. కానీ ఒక నిండు ప్రాణం, ఒక తండ్రి ఆశ, ఒక భర్త ప్రపంచం శాశ్వతంగా కన్నుమూశాయి. కోర్టులో విచారణ ముగిసే సమయానికి అందరికీ ఒకటే అర్థమైంది: సవితా మరణం సహజమైనది కాదు.. అది ఒక క్రూరమైన చట్టం చేసిన హత్య. ఆమె మరణం నుండే ఐర్లాండ్ తన తప్పును తెలుసుకుని, తన రాజ్యాంగాన్ని మార్చుకోవాల్సిన అవసరాన్ని గుర్తించింది.