అభిషేక్ ఒక ప్రముఖ అంతర్జాతీయ ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ సంస్థలో సీనియర్ సాఫ్ట్వేర్ డెవలపర్గా పనిచేస్తున్నాడు. అతను తన వృత్తిలో ఎంతో వేగంగా ఎదిగిన అత్యంత అగ్రెసివ్ ప్రొఫెషనల్. కార్యాలయంలో క్లిష్టమైన టెక్నికల్ సమస్యలను పరిష్కరించడంలో అతనికి ఉన్న నైపుణ్యం చూసి కొలీగ్స్ అందరూ ఆశ్చర్యపోయేవారు. అయితే, అతని పర్సనల్ లైఫ్ అతని ప్రొఫెషనల్ సక్సెస్కు పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండేది.
అభిషేక్కు రెండేళ్ల క్రితం లలితతో వివాహమైంది. లలిత ఒక పచ్చని పల్లెటూరి వాతావరణం నుండి వచ్చిన నిరాడంబరమైన యువతి. ఆమె డిగ్రీ వరకు చదువుకున్నా, తన ఇంటిని, భర్తను ప్రేమతో చూసుకోవడమే జీవితంగా భావించే ప్రశాంత స్వభావం కలిగిన హౌస్ వైఫ్. "భార్యాభర్తల బంధం అంటే కేవలం కలిసి జీవించడం కాదు, ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకుంటూ గౌరవించుకోవడం" అన్న సత్యాన్ని ఆమె నమ్మింది.
అయితే ఈ వివాహం అభిషేక్కు ఎంతమాత్రం ఇష్టం లేదు. కేవలం తన వృద్ధ తల్లిదండ్రుల ఒత్తిడి తట్టుకోలేక, వారి సంతోషం కోసం లలితను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. అభిషేక్ తనకు సమానంగా ఇంగ్లీష్ మాట్లాడే, మోడరన్ భావాలు గల కార్పొరేట్ భార్య కావాలని ఆశించేవాడు, కానీ లలిత ట్రెడిషనల్ పద్ధతులు అతనికి ఎప్పుడూ ఇరిటేషన్ కలిగించేవి. ఆమె పల్లెటూరి యాసలో మాట్లాడటం, సాధారణ కాటన్ చీరలు కట్టుకోవడం వంటివి అతని అహంకారాన్ని దెబ్బతీసేవి. తన సోషల్ సర్కిల్లో లలితను పరిచయం చేయడానికి అతను సిగ్గుపడేవాడు. ఆఫీసులో హై-ప్రొఫైల్ ప్రాజెక్ట్స్ డీల్ చేస్తూ, ఇంట్లో ఒక పల్లెటూరి అమ్మాయితో జీవితాన్ని పంచుకోవడం తన గ్రేడ్కు తక్కువ అని అతను బలంగా నమ్మాడు.
ఆమె అమాయకత్వాన్ని చేతకానితనంగా భావించి, ప్రతి చిన్న విషయానికి విమర్శిస్తూ ఆమె ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దెబ్బతీసేవాడు. ఆమె చేసే ప్రతీ పనిలో తప్పులు వెతకడం అతనికి అలవాటుగా మారింది. లలిత తనను ఒక పార్ట్నర్గా కాకుండా తన సేవలు చేసే ఒక అసిస్టెంట్గా చూడాలని అతను ఆశించేవాడు. ఈ అసమానతల వల్ల వారి మధ్య మానసిక దూరం రోజురోజుకూ పెరిగిపోసాగింది.
పెళ్లయిన మొదటి రోజు నుండే అభిషేక్ లలితను ప్రతి విషయంలోనూ కించపరచడం మొదలుపెట్టాడు. ఆమె కట్టుకునే చీరలు, ఆమె మాట్లాడే యాస, ఆమె చేసే వంటలు ప్రతిదీ అతనికి నాసిరకంగా కనిపించేవి. ఆఫీసులో ఉండే ఒత్తిడిని, కోపాన్ని ఇంటికి తీసుకువచ్చి ఆమెపై అరిచేవాడు. "నీకు లోకం తెలియదు, నువ్వు అసలు నా స్థాయికి తగవు" అని ముఖం మీదే అవమానించేవాడు. ఆఫీసు పార్టీలకు లేదా మిత్రుల గెట్-టు-గెదర్ ప్రోగ్రామ్స్కు ఆమెను తీసుకెళ్లడానికి ఇష్టపడేవాడు కాదు.
పొరపాటున ఎవరైనా అతిథులు ఇంటికి వస్తే, ఆమెను లోపలి గదిలో ఉండమని ఆజ్ఞాపించేవాడు. లలిత ఎంత ఓపికగా ఉన్నా, అతని అగ్రెసివ్ మనస్తత్వం వల్ల ఆ ఇల్లు ఆమెకు ఒక బందీఖానాలా మారింది. అభిషేక్ మాటలతో చేసే మానసిక గాయాలు ఆమెను నిలువునా దహించేవి.
ఒకరోజు అభిషేక్ కోపంలో లలితను "నీలాంటి గొర్రెతో నా జీవితం వృధా అయిపోతోంది, నీకంటే ఆఫీసులో పనిచేసే నా జూనియర్సే ఎంతో నయం" అని అతి దారుణంగా దూషించాడు. ఈ అవమానాలు కేవలం మాటలకే పరిమితం కాలేదు; ఆమె చేసే ప్రతి చిన్న పొరపాటును భూతద్దంలో చూపిస్తూ అందరిముందు చిన్నబుచ్చేవాడు.
ఒకసారి ఆమె వంటలో ఉప్పు తక్కువైందని డైనింగ్ టేబుల్ మీద ప్లేట్ విసిరికొట్టి, ఆమె సంస్కారాన్ని తక్కువ చేసి మాట్లాడాడు. అదనంగా, తన ప్రొఫెషనల్ ఫ్రెండ్స్ భార్యలతో ఆమెను పోలుస్తూ, ఆమె అలంకరణ పట్ల అసభ్యకరమైన కామెంట్స్ చేసేవాడు. ఆమె చదువుకున్న విద్యాసంస్థల గురించి, ఆమె పెరిగిన వాతావరణం గురించి హేళన చేస్తూ మానసిక దాడి చేసేవాడు. తన మనసు పడుతున్న వేదనను చెప్పుకోవడానికి ప్రయత్నించినా, అతను నోరు మూయించి ఆమె ఉనికినే అవమానించేవాడు.
చివరకు అతని నిరంతర చిత్రహింసలను, క్రూరమైన అవమానాలను భరించలేక, తన ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడుకోవడానికి లలిత ఎవరికీ చెప్పకుండా, తన కళ్లలో నీళ్లతో పుట్టింటికి వెళ్లిపోయింది.
లలిత వెళ్ళిపోయిన తర్వాత అభిషేక్ మొదట ఎంతో సంతోషించాడు. తనకు ఇప్పుడు పూర్తి స్వేచ్ఛ లభించిందని, ఇంట్లో తనను అడిగేవాడు లేడని విర్రవీగాడు. ఆమెకు త్వరలోనే విడాకులు ఇచ్చి, తన స్థాయికి తగ్గ మరో అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకోవాలని ప్రణాళికలు సిద్ధం చేసుకున్నాడు.
కానీ విధి అతని పట్ల మరోలా ఉంది. అభిషేక్ తన ఆఫీసులో ఒక ముఖ్యమైన ప్రాజెక్ట్ సక్సెస్ మీట్ నిర్వహించాడు. ఆ వేడుకలో మద్యం మత్తులో తన సహచరులతో మాట్లాడుతూ, తన భార్యను ఎంత నీచంగా చూసేవాడో, ఆమెను ఎలా భయపెట్టేవాడో, ఇప్పుడు ఆమెను వదిలించుకుని ఎంత సంతోషంగా ఉన్నాడో గర్వంగా చెప్పుకున్నాడు. అతని ప్రగల్భాలు విన్న తోటి ఉద్యోగులు విస్తుపోయారు.
ముఖ్యంగా అతని కింద పనిచేసే మహిళా ఉద్యోగులు అతని పట్ల తీవ్ర అసహ్యం వ్యక్తం చేశారు. సమాజంలో గొప్ప స్థాయి ఉన్న వ్యక్తి, ఇంట్లో ఒక మహిళ పట్ల ఇంత క్రూరంగా ఎలా ప్రవర్తిస్తాడో అని అందరూ అతడిని అసహ్యించుకున్నారు. అతను తన భార్యను అవమానించిన తీరును ఒక విజయంగా అభివర్ణించడం చూసి అందరూ షాక్ తిన్నారు.
అతని మాటల్లో ఏమాత్రం పశ్చాత్తాపం లేకపోగా, ఒక అమాయకపు ప్రాణాన్ని మానసిక హింసకు గురిచేసినందుకు అతను గర్వపడటం ఆఫీసు వర్గాల్లో చర్చనీయాంశమైంది. అతని అహంకారం ఎంత స్థాయికి చేరిందంటే, తన వ్యక్తిగత వైఫల్యాలను కూడా గొప్పగా ప్రదర్శించుకున్నాడు. ఆఫీసులో ఎంతో గౌరవంగా చూసే సీనియర్ మేనేజర్ కూడా అతని నీచమైన మనస్తత్వాన్ని చూసి అసహ్యించుకున్నారు.
అభిషేక్ తన మాటల ద్వారా తన పతనాన్ని తానే కొనితెచ్చుకున్నాడని అక్కడి వారు గుసగుసలాడుకున్నారు. ఒక సాఫ్ట్వేర్ ప్రొఫెషనల్గా ఉన్నత శిఖరాలను అధిరోహించినా, మనిషిగా అతను ఎంత దిగజారిపోయాడో ఆ రాత్రి అందరికీ అర్థమైంది. అతడి ప్రవర్తన వల్ల ఆఫీస్ వాతావరణమే కలుషితమైందని భావించిన తోటి ఉద్యోగులు, అతడిని ఒక సామాజిక వెలివేతకు గురిచేయడం ప్రారంభించారు.
ఆఫీసులో ఈ వార్త దావానంలా వ్యాపించింది. అభిషేక్ను ఒక మిస్బిహేవియర్ మరియు ఉమెన్ హేటర్గా ముద్ర వేశారు. అతని ప్రొఫెషనలిజం వెనుక ఉన్న అసలు రంగు బయటపడటంతో అభిషేక్ ఒంటరివాడయ్యాడు. మేనేజ్మెంట్ కూడా అతని ప్రవర్తనను తీవ్రంగా పరిగణించి, ఒక సున్నితమైన ప్రాజెక్ట్ నుండి అతడిని తొలగించింది.
ఎవరూ అతనితో మాట్లాడటానికి గానీ, లంచ్ చేయడానికి గానీ ఇష్టపడేవారు కాదు. ఆఫీసులో ప్రతి ఒక్కరూ అతడిని చూసి తల తిప్పుకోవడం చూసి అభిషేక్కు తన తప్పు అర్థం కావడం మొదలైంది. కేవలం ఆఫీసులోనే కాకుండా, సమాజంలో కూడా అతడి పట్ల ధోరణి పూర్తిగా మారిపోయింది.
అపార్ట్మెంట్ వాసులు అతడిని ఒక అహంకారిగా చూస్తూ పలకరించడం మానేశారు. అత్యంత బాధాకరమైన విషయం ఏమిటంటే, తన కోసం లలితను కోడలిగా తెచ్చుకున్న అతని తల్లిదండ్రులు కూడా అభిషేక్ ప్రవర్తన తెలుసుకుని తీవ్రంగా కలత చెందారు. మంచి మనసున్న అమ్మాయి జీవితాన్ని నాశనం చేశావు, నీలాంటి సంస్కారం లేని కొడుకు మాకు వద్దు అని తెగేసి చెప్పి, అతనితో మాట్లాడటం పూర్తిగా మానేశారు. కన్నవారు కూడా తనను ఛీత్కరించుకోవడంతో అభిషేక్ మానసికంగా కుంగిపోయాడు. తన అహంకారం తనను అందరికీ దూరం చేసిందని, తన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం అతడిని ఒక దోషిలా చూస్తోందని గ్రహించాడు.
సామాజిక గౌరవం మరియు కుటుంబ బంధం రెండింటినీ కోల్పోయిన అతనికి, తన తప్పు ఎంత హిమాలయమంతటో అర్థమైంది. తను సాధించిన ఈ కెరీర్, హోదా, డబ్బు ఏవీ తనకి మనశ్శాంతిని ఇవ్వలేదని గ్రహించాడు. ఒకప్పుడు అందరూ తన టెక్నికల్ స్కిల్స్ చూసి గౌరవించేవారని, కానీ ఇప్పుడు తన వ్యక్తిత్వం వల్ల ఛీత్కరించుకుంటున్నారని తెలిసినప్పుడు అతని అహంకారం ఒక్కసారిగా కుప్పకూలిపోయింది. ప్రేమ లేని గృహం కేవలం నాలుగు గోడల కట్టడం మాత్రమే అన్న మాట అతనికి గుర్తుకు వచ్చింది.
సాటి మనిషిని, అందునా తనను నమ్మి వచ్చిన భార్యను గౌరవించని వాడికి సమాజంలో ఎటువంటి స్థానం ఉండదని అతనికి అర్థమైంది. ఇంటికి వెళ్లినా అక్కడ లలిత నవ్వులు లేని శూన్యం అతడిని భయపెట్టింది. నిశ్శబ్దంగా ఉన్న ఆ నాలుగు గోడల మధ్య తన గతం అతడిని వేటాడింది. లలిత పల్లెటూరి పద్ధతులే తన ఇంటికి వెలుగునిచ్చాయని, తను చేసిన అవమానాలు ఎంతటి క్రూరమైనవో తలుచుకుని అభిషేక్ తనలో తాను కుమిలిపోయాడు.
తన కొలీగ్స్ వద్ద మర్యాద కోల్పోవడం కంటే, లలిత వంటి స్వచ్ఛమైన మనసున్న వ్యక్తిని కోల్పోవడం అతిపెద్ద నష్టమని అతనికి స్పష్టమైంది. తన జీవితంలోని అసలైన సంతోషం ల్యాప్టాప్ స్క్రీన్లలోనో లేదా విదేశీ ప్రాజెక్టులలోనో లేదని, అది తన భార్య ప్రేమలో ఉందని అతను మొదటిసారిగా గుర్తించాడు.
తాను ఒక్కడైపోయిన తర్వాత లలిత చేసిన సేవలు, ఆమె చూపించిన నిస్వార్థమైన ప్రేమ ఒక్కొక్కటిగా అభిషేక్కు గుర్తుకు వచ్చాయి. తను ఆఫీసు నుండి అలసిపోయి వస్తే ఆమె ఎంత ఆర్తిగా పలకరించేదో, తను ఎంత అరిచినా ఆమె ఎదురు సమాధానం చెప్పకుండా ఎంత బాధను దిగమింగుకుందో గుర్తు చేసుకుని అభిషేక్ కుమిలిపోయాడు. తన అహంకారం తన కళ్లను కప్పేసిందని, మనిషికి కావాల్సింది హృదయం తప్ప కేవలం హోదా కాదని అతను అర్థం చేసుకున్నాడు. "భార్య భర్తల అనుబంధం ఒకరి లోపాలను మరొకరు సరిదిద్దుకుంటూ సాగే నిరంతర ప్రయాణం" అని గ్రహించాడు.
తన తప్పును సరిదిద్దుకోవాలని నిర్ణయించుకున్న అభిషేక్, నేరుగా లలిత ఉన్న గ్రామానికి వెళ్లాడు. అక్కడ లలిత కళ్ళలో తన కోసం ఇంకా ఉన్న ప్రేమని చూసి అతని అహంకారం నీరైపోయింది. ఆమె కాళ్ల దగ్గర కూర్చుని కన్నీళ్లతో క్షమాపణ కోరాడు. ఒకప్పుడు తను హేళన చేసిన ఆమె పల్లెటూరి ఇల్లు ఇప్పుడు అతనికి ప్రశాంతతను ఇచ్చే దేవాలయంలా కనిపించింది.
ఆమె రూపంలోని స్వచ్ఛత, తన రాక కోసం ఆమె కళ్లలో మెరిసిన ఆశ అతడి హృదయాన్ని ద్రవింపజేశాయి. తాను చేసిన ప్రతి గాయానికి ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవాలని, ఆమెను మళ్ళీ గౌరవప్రదంగా ఇంటికి తీసుకెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. లలిత తండ్రి ముందు తల వంచుకుని, తన ప్రవర్తనకు సిగ్గుపడుతున్నానని ఒప్పుకున్నాడు. కేవలం భార్యగానే కాకుండా, ఒక మనిషిగా ఆమెకు ఇవ్వాల్సిన కనీస మర్యాదను విస్మరించినందుకు తనను తాను నిందించుకున్నాడు. ఆమె లేని తన జీవితం అర్థరహితమని, తన సంతోషం ఆమె చిరునవ్వులోనే ఉందని గ్రహించి, ఆమెను తన జీవితంలోకి మళ్ళీ ఆహ్వానించాడు.
లలిత తిరిగి వచ్చాక తన ఆఫీస్ కొలీగ్స్ అందరికీ ఇంట్లో ఒక మంచి డిన్నర్ ఏర్పాటు చేసాడు. ఆ సందర్భంలో తన సహచరులతో తన మనసులోని భావాలను ఎంతో హృద్యంగా పంచుకున్నాడు.
"వృత్తిలో మనం సాధించే విజయాలు మనకు కేవలం డబ్బును ఇస్తాయి, కానీ ఇంట్లో మనం మన భార్యకు ఇచ్చే గౌరవమే మన అసలైన వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. లలిత చదువు నాకంటే తక్కువ కావచ్చు, కానీ ఆమె సంస్కారం నా అహంకారం కంటే ఎంతో గొప్పది. భార్యను అవమానించేవాడు ఎప్పటికీ గొప్ప ప్రొఫెషనల్ కాలేడు. మనిషికి వినయం, ఎదుటివారిని గౌరవించే గుణం లేకపోతే ఆ జీవితం శూన్యం. భార్యాభర్తల సంబంధం ఒక పవిత్రమైన యజ్ఞం వంటిది, దాన్ని పరస్పర విశ్వాసం మరియు గౌరవంతో కాపాడుకోవాలి. ఇకపై నా జీవితంలో నా భార్య గౌరవమే నా మొదటి ప్రాధాన్యత. మన ప్రొఫెషనల్ హోదా మన ఇంటి గడప వరకే, లోపల మనం కేవలం ఒకరికొకరం తోడుగా ఉండే మనుషులం మాత్రమేనని నేను ఆలస్యంగానైనా తెలుసుకున్నాను. ఆ మాటలు విన్న అందరూ ఎంతో సంతోషంగా చప్పట్లు కొట్టి భార్యాభర్తల నోట్లో బలవంతంగా స్వీట్స్ కుక్కారు.
